وریز وجوهات
مشهد مقدس همزمان با سالروز شهادت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه‌السلام حال و هوای دیگری داشت.   هیئات و دسته‌های بزرگ عزاداری و جمعیت هزاران نفری عشاق مولای خوبان علی علیه‌السلام با چشمانی اشکبار و قلوبی اندوهگین با دعوت مرجع عالیقدر...
دوشنبه: 5 / 04 / 1396 ( )

8ـ فضيلت دوستی حسين‌(علیه‌السلام)  و نكوهش دشمنی با آن حضرت

ابن‌ماجه، ابن‌حجرعسقلانی، ديلمي، مناوي، احمد، حاكم، سيوطي، ابن‌حجر هيتمي و هارون‌الرّشيد از پدرانش از ابن‌عبّاس، و محب‌الدین طبري، ابوسعيد، ابن‌حرب طائي، سلفي، ابوطاهر بالسي، ابن‌سري و ابن‌جوزي از پيغمبر اكرم‌(ص)  روايت كرده‎اند كه فرمود:

«مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ فَقَدْ أَحَبَّني، وَمَنْ أَبْغَضَهُمَا فَقَدْ أَبْغَضَنِي»؛

«هركس حسن و حسين را دوست بدارد همانا مرا دوست داشته است و هركس آنها را دشمن بدارد پس البتّه مرا دشمن داشته است».

اين حديث در بين محدّثين، مشهور و معروف بوده و مكرّر از پيغمبر‌(ص)  شنيده شده است، و بعضي از طرق آن که منتهي به ابوهريره مي‎شود به اين مضمون است كه: پيغمبر‌(ص)  بيرون آمد درحالي‌كه حسن و حسين با او بودند، اين بر يك دوش آن حضرت و آن بر دوش ديگرش بود. يك‌بار حسن را مي‎بوسيد و بار ديگر حسين را تا به ما رسيد و فرمود: «هركس اينها را دوست بدارد به تحقيق مرا دوست داشته و هركس آنها را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است».

و بعضي راويان آن، فقط جمله اوّلي را روايت كرده‎اند، و بعضي ديگر اين‌چنين نقل كرده‎اند كه فرمود: «اين دو (حسن و حسين) پسرهاي من هستند، هركس آنها را دوست بدارد پس البتّه مرا دوست داشته است»:

«هَذَانِ اِبْنَايَ مَنْ أَحَبَّهُمَا فَقَدْ أَحَبَّنِي».

 

و در يكي از دو حديثي كه هارون‌الرّشيد در اين موضوع روايت كرده لفظ حديث اين است:

«أَلْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ مَنْ أَحَبَّهُمَا فَفِي الْجَنَّةِ، وَمَنْ أَبْغَضَهُمَا فَفِي النَّارِ»؛[1]

«هركس حسن و حسين را دوست بدارد در بهشت است، و هركس آنها را دشمن بدارد در آتش است».

ترمذي و احمد روايت كرده‎اند:

إِنَّ رَسُولَ اللهِ أَخَذَ بِيَدِ حَسَنٍ وَحُسَيْنٍ فَقَالَ: «مَنْ أَحَبَّنِي وَأَحَبَّ هَذَيْنِ وَأَبَاهُمَا وَاُمَّهُمَا كَانَ مَعِيَ فِي دَرَجَتِي يَوْمَ الْقَيَامَةِ»؛[2]

رسول خدا‌(ص)  دست حسن و حسين را گرفت پس فرمود: «هركس مرا دوست دارد و اين دو و پدر و مادرشان را دوست دارد، در روز قيامت با من در درجه من خواهد بود».

طبراني از سلمان روايت دارد كه پيغمبر‌(ص)  فرمود:

«مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ أَحْبَبْتُهُ، وَمَنْ أَحْبَبْتُهُ أَحَبَّهُ اللهُ وَمَنْ أَحَبَّهُ اللهُ أَدْخَلَهُ جَنَّاتِ النَّعِيمِ، وَمَنْ أَبْغَضَهُمَا أَوْ بَغَی عَلَيْهِمَا أَبْغَضْتُهُ وَمَنْ أَبْغَضْتُهُ أَبْغَضَهُ اللهُ، وَمَنْ أَبْغَضَهُ اللهُ أَدْخَلَهُ جَهَنَّمَ وَلَهُ عَذَابٌ مُقيمٌ»؛[3]

 

«هركس حسن و حسين را دوست دارد من او را دوست مي‎دارم، و هركس را من دوست دارم خدا او را دوست مي‌دارد، و هركس كه خدا او را دوست دارد او را داخل بهشت مي‌كند، و هركس آنها را دشمن بدارد يا بر آنها ستم كند من او را دشمن مي‌دارم، و هركس را من دشمن مي‌دارم خدا او را دشمن مي‌دارد و او را داخل جهنّم سازد و از براي او عذاب جاودان است».

 

[1]. احمد بن حنبل، مسند، ج2، ص288؛ ابن‌ماجه قزوینی، سنن، ج1، ص51؛ زرندی، نظم دررالسّمطين، ص209 ـ 210؛ ابن‌طلحه شافعی، مطالب‌السّؤول، ص377؛ طبری، ذخائرالعقبي، ص123 ـ 124؛ ابن‌حجر هیتمی، الصواعق‌المحرقه، ص192؛ ابن‌حجر عسقلانی، الاصابه، ج2، ص62؛ سیوطی، الجامع‌الصّغير، ج2، ص116، 554؛ همو، تاريخ‌الخلفاء، ص189.

[2]. احمد بن حنبل، مسند، ج1، ص77؛ ترمذي، سنن، ج5، ص305.

[3]. طبراني، المعجم‌الکبير، ج3، ص50؛ ر.ک: ابونعیم اصفهانی، ذکر اخبار اصبهان، ص56؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج14، ص156؛ صالحی شامی، سبل‌الهدی و الرّشاد، ج11، ص57؛ متّقي هندي، كنزالعمّال، ج12، ص120 – 121.

نويسنده: