وریز وجوهات
  مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف در دیدار جمعی از طلاب و فضلای حوزه علمیه قم، با اشاره به اقدام اخیر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از اقدامات مهم نیروهای جان بر کف سپاه و نیروهای مسلح، تقدیر و تشکر کردند. ایشان...
دوشنبه: 5 / 04 / 1396 ( )

نسب بنی‎اميّه

در نسب بني‎اميّه و پاره‎اي از افراد مشهورشان سخن بسيار است. آنچه كه در ردّ نسبت بني‌اميه به قريش گفته شده، اين است كه: اميّه بنده‎اي رومي بود،

 

عبدشمس او را خريد و به رسم عرب در جاهليت او را پسر خود خواند و استشهاد مي‎كنند به كلام اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  در يكي از نامه‎هايش به معاويه كه فرمود:

«لَيْسَ اُمَيَّةُ كَهَاشِمَ، وَلَا حَرْبٌ كَعَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَلَا أَبُوسُفْيَانَ كَأَبِي طَالِبٍ، وَلَا الْمُهَاجِرُ كَالطَّلِيقِ، وَلاَ الصَّرِيحُ كَاللَّصِيقِ»؛[1]

«نه اميّه با هاشم قابل‌قياس است و نه حرب با عبدالمطلب و نه ابوسفيان با ابوطالب و نه كسي كه (در راه خدا) هجرت كرده با كسي كه با اسلام جنگيده و بعد از اسارت آزاد شده؛ و نه كسي كه نسبش صريح و روشن است با كسي كه نسبش معلوم نيست و به قبيله‎اي چسبانده شده، قابل مقايسه است!».

به تصريح دانشمنداني مانند محمد عبده مصري در شرح نهج‌البلاغه، صريح، كسي را گويند كه صحيح‌النسب باشد، و لصيق، كسي است كه بيگانه باشد و او را به فاميل و قبيله‎اي چسبانده باشند[2] و اميّه مرد بدنامي بود كه متعرض زنان مي‎شد، و به فحشا و زنا معروف بود، و همان‌كس است كه بعد از محكوميت به ده سال جلاي وطن و ترك مكه، به شام رفت و در آنجا ده سال ماند، و در آنجا با زن يهوديه شوهرداري زنا كرد و آن زن در فراش شوهرش كه يهودي بود پسري آورد و اميّه او را به خود ملحق كرد و ذكوان ناميد و به ابي‌عمرو مكنّي ساخت و زن خودش را در زندگي خودش به او داد، و اين ذكوان پدر ابي‌معيط و جدّ عقبه پدر وليد بن عقبه برادر مادري عثمان است.[3]

 

نفيل بن عبدالعزي در محاكمه عبدالمطلب با حرب پسر اميّه و جدّ معاويه به حرب گفت:

أَبُوكَ مُعاهِرٌ وَأَبُوهُ عَفٌّ
 

 

وَذَادَ الْفِيلَ عَنْ بَلَدٍ حَرَامٍ[4]
 

 

پدر تو اميّه مرد زناكاري بود و پدر عبدالمطلب پاك‌دامن و عفيف بود، عبدالمطلب فيل را از شهر مورد احترام (مکه) دفع كرد و دور راند.

 

.[1] نهج‌البلاغه، نامه 17 (ج3، ص17).

[2]. نهج‌البلاغه، ج3، ص17 (تحقیق و شرح عبده).

[3]. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج15، ص232. راجع به ذكوان و شبهه‎اي كه در نسب او است عقّاد نيز داستاني در کتاب ابوالشّهداء (ص121) از دغفل نسّابه نقل مي‎كند كه صريحاً در حضور معاويه او را از قريش نفي نمود. بنابراين شبهه‎اي نيست كه ذكوان يا ولدّالزنا بوده يا غلامي بوده كه او را اميه پسر خود خوانده است.

[4]. مقریزی، النزاع و التخاصم، ص50؛ ابن‌ابي‌الحديد، شرح نهج‌البلاغه، ج15، ص207.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: