وریز وجوهات
                 بسم الله الرحمن الرحیم                   انا لله و انا الیه...
سه شنبه: 2 / 03 / 1396 ( )

هند زن ابی‌سفيان و مادربزرگ يزيد

 اين زن در دشمني با پيغمبر‌(ص)  و خاندان نبوّت، مانند حَمَّالةالحَطَب سرسخت بود بلكه كينه‎اش از او بيشتر بود. مردها را به جنگ با پيغمبر‌(ص)  تشويق مي‎كرد و در سنگدلي و تربيت وحشيانه و كينه‌ورزي او، اگر غير از شهادت حضرت حمزه هيچ گواه ديگر نباشد كافي است؛ زيرا به تحريك و تطميع او وحشي، ناجوانمردانه حمزه را شهيد ساخت، و هند زينت‌هاي خود را به او جايزه داد، و به آن وضع وحشتناك حمزه را مثله كرد، و از گوش و بيني و ساير اعضاي بدن او خلخال ساخت، و شكم حمزه را پاره كرد و جگرش را بيرون آورد و در دهن گذاشت، خواست آن را ببلعد نتوانست.[1]

و حضرت زينب خاتون(علیهاالسلام) به همين جنايت و قساوت فوق‌العاده در مجلس يزيد درضمن آن خطبه تاريخي اشاره فرمود:

«وَكَيْفَ يُرْتَجَی مُرَاقَبَةُ مَنْ لَفَظَ فُوهُ أَكْبَادَ الْأَزْكِيَاءِ، وَنَبَتَ لَحْمُهُ بِدِمَاءِ الشُّهَدَاءِ»؛[2]

«چه اميد براي حفظ حرمت افراد از كسي كه كبد پاکان را جويده و گوشتش به خون شهدا روييده است!».

 

علاوه بر اينها هند در جاهليت زني بدنام بود؛ حسان بن ثابت در اشعارش از زنا دادن او و حملي كه از زنا برداشت ياد كرده و مي‎گويد:

وَنَسِيتِ فَاحِشَةً أَتَيْتِ بِهَا
زَعَمَ الْوَلائِدُ أَنّهَا وَلَدَتْ
 

 

يَا هِنْدُ وَيْحَكِ سَبَّةَ الدَّهْرِ
إِبْناً صَغِيراً كَانَ مِنْ عَهَرِ[3]
 

 

«اي هند! فراموش كرده‎اي بي‎عفتّي را كه انجام داده‎اي، واي بر تو اي بدنام روزگار! قابله‎ها عقيده دارند كه او كودكي را از زنا زایيده است».

 

[1]. ابن‌هشام، السيرة‌النبويه، ج3، ص607؛ ابن‌حبان بستي، الثقات، ج1، ص230 ـ 231؛ طبري، تاريخ، ج2، ص204.

[2]. ابن‌طاووس، اللهوف، ص106؛ مجلسی، بحار‌الانوار، ج45، ص134؛ شوشتری، قاموس‌الرجال، ج12، ص270.

[3]. طبری، تاریخ، ج2، ص205؛ ابن‌عقیل علوی، النصائح‌الكافيه، ص113. براي اطلاع از شرح سوابق هند مراجعه شود به كتاب نامبرده و ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج1، ص336 ـ 337؛ امینی، الغدير، ج‌10، ص170؛ مغنیه، المجالس‌الحسينيه، ص130.

موضوع: 
نويسنده: