وریز وجوهات
امروز پنج شنبه ۱۱ مردادماه ۹۷ جمعی از مردم با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته دیدار کردند.   معظم له در این دیدار، با اشاره به مشکلات اقتصادی کشور فرمودند: آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان، به وضعیت بد...
چهارشنبه: 24/مرد/1397 (الأربعاء: 3/ذو الحجة/1439)

تجاهر معاويه به ارتكاب گناه (و اخلاق خصوصی او)

معاويه متجاهر به محرّمات و خلاف سنت پيغمبر‌(ص)  بود، از ربا و شراب پرهيز نداشت در ظرف‌هاي طلا و نقره غذا مي‎خورد، انگشتر طلا در انگشت مي‎كرد. زينت‌هاي قيمتي به خود مي‎بست و در دين بدعت‌هايي گذارد. به شنيدن آوازهاي غنا و لهو و طرب مأنوس بود، سفره‎هاي رنگين مي‎انداخت و به غذاهاي لذيذ و خوش‌طعم بسيار راغب بود، لباس‌هاي فاخر و گران‌بها مي‎پوشيد، و به‌طوركلي روش او در خوراك و پوشاك دنيايي و بناي كاخ‌هاي رفيع[1] و نگاه‌داري غلامان و كنيزان و حركت با اسكورت و تشريفات سلطنتي برخلاف روش پيغمبر‌(ص)  و صحابه و برنامه‎هاي اسلام بود. او بيت‌المال مسلمين را در تشكيلات پادشاهي و وظايف درباري‌ها و اطرافيان و سربازان گارد مخصوص خود صرف مي‎كرد و سوء سياست مالي او موجب شد كه بيت‌المال خالي شود به‌ناچار ماليات‌هاي سنگين به مردم بست و با اهل جزيه برخلاف پيمان رفتار مي‎كرد، و ترتيبات مالي اسلام را به‌هم زد. او علاوه بر آنكه سبّ اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  را معمول ساخت و علاوه بر استلحاق زياد و استخلاف يزيد، به مقام مقدس

 

پيغمبر‌(ص)  استخفاف مي‎كرد و در حضور او به آن حضرت جسارت مي‎شد و او منعي نمي‎كرد حتي به رسالت بر خودش سلام كردند و از آن منع نكرد.[2]

او از فضايل اخلاقي مانند شجاعت، عدالت، انصاف، غيرت، تقوا، امانت و مردانگي بي‎بهره بود، حتي از حلم و سياست نيز سهمي نداشت و اگرچه حكاياتي از او نقل شده كه افراد كم‌اطلاع از تاريخ، آنها را دليل حلم او مي‎شمارند، ولي با دقت و تأمل در حوادث تاريخي معلوم مي‎شود كه او حلم را به خود مي‎بسته، و تظاهر او به حلم از روي سياست و نيرنگ بوده؛ زيرا وقايعي مانند قتل حجر مشتش را باز كرد.

عقّاد در كتاب معاويه[3] فصل «الحلم» به‌طور مبسوط روشن ساخته كه اين تظاهرات معاويه بي‎ارتباط به حلم بوده و در سياست و نيرنگ و خدعه هم آن‌طور كه پاره‎اي گمان كرده‎اند امتياز نداشته؛ چنانچه عقاد در فصل «الدّهاء» استنتاج مي‎كند، سياست او ناشي از قوّت قوه عقليه نبوده و در نيرنگ از هم‌طرازان خود مثل عمروعاص، مغيره و زياد اگر كمتر نبوده جلوتر نبوده است، آنچه باعث پيشرفت او شد، اوضاع و احوال مساعد و بي‎پروايي او از هر كار ناروا و جنايت بود كه هر شخص سياسي متوسط هم در آن ظروف و احوال مي‎توانست به مقاصد سياسي خود برسد وگرنه سياست معاويه به‌خصوص در امور مالي و اجتماعي و امنيت بسيار نكوهيده بود.[4]

 


[1]. وقتي معاويه كاخ «الخضراء» را ساخت از ابي‌ذر پرسيد: چگونه مي‎بيني اين كاخ را؟ ابوذر گفت: اگر آن را از مال خدا بنا كرده‎اي از خيانتكاراني و اگر از مال خودت ساخته‎اي پس از اسراف‌كنندگاني؛ يعني در هر دو حال ساختن اين قصر گناه بوده و خلاف فرموده خدا رفتار كرده‎اي. عقّاد، معاوية بن ابي سفيان، ص‌190.

[2]. ابن‌عقیل علوی، النصائح‌الكافيه، ص‌94 ـ 99؛ عقّاد، معاوية بن ابی سفيان فی الميزان، ص‌27، 36، 187 ـ 189.

[3]. عقّاد، معاوية بن ابی سفيان فی الميزان، ص‌76 ـ 117.

[4]. عقّاد، معاوية بن ابی سفيان فی الميزان، ص‌41 ـ 75. عقّاد در اين كتاب موقعيت امام‌(علیه‌السلام) و موقعيت معاويه را كاملاً آشكار نموده و روشن كرده كه راه امام يك راه بسيار دقيق و مستقيم و ديني و الهي بوده كه انحراف از آن را امام جايز نمي‎شمرد و راه معاويه راهي بوده كه حقّ و عدالت و مصالح مسلمين در آن به‌هيچ‌وجه ميزان و مقياس نبوده است. مطالعه اين كتاب را هرچند در موارد چندي خالي از اشتباه نيست به اهل نظر توصيه مي‎نمایيم.

موضوع: 
نويسنده: