وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»(1) اللهم صل علی محمّد و ال محمّد السلام علی مولانا المهدي صاحب الزّمان و معلن أحکام القرآن و باسط الأمن والأمان...
جمعه: 5 / 03 / 1396 ( )

علل قيام امام‌حسين‌(علیه‌السلام) [1]

 

[1]. دانستن علل و اسرار کارهاي نبيّ و امام، و معرفت حكمت‌ها و مصالح آن واجب نيست، و اگر اسرار و موجبات آن معلوم نشود، در نبوت نبي و امامت امام شكي حاصل نخواهد شد؛ زيرا بعد از آنكه عقلاً و شرعاً ثابت شد و دانستيم كه به‌طوركلي كردار نبي و امام متضمن حكم و مصالح و برطبق تكليف شرعي است، ديگر دانستن آن به نحو تفصيل، لازم نيست. چنانچه در عالم تكوين مصالح آفرينش بسياري از مخلوقات بر بشر مجهول است ولي انكار آن صحيح نيست و دليل عدم حكمت آفريدگار جهان نمي‎شود. در تشريع و روش انبيا و اوليا نيز چنين چيزهایي هست، بلكه گاهي كارهایي از آنان ديده مي‎شود بااينكه عين صواب و حكمت است ولي اگر خود آنها وجه حكمت و مصلحت آن را بيان نفرمايند، ديگران آن را درك نخواهند كرد. نمونه آن همان حكايت خضر و موسي(علیهما‌السلام) است، پس ما نمي‎توانيم علل حركات و اعمال امام را دقيقاً مورد بررسي قرار دهيم، بنابراين آنچه را در اين موضوع بگویيم نه به‌منظور تصويب و توجيه قيام امام‌حسين‌(علیه‌السلام) است؛ زيرا قيام آن حضرت عين صواب و حقیقت است، و نه به‌منظور احاطه به حكم و مصالح اين قيام مقدس است؛ چون گنجايش بحر در سبو ممكن نيست، بلكه به‌منظور روشن شدن بعضي از افكار، و تقويت مباني ايمان و اخلاق نسل جوان مسلمان، به مقدار درك ناقص خود توضيحاتي مي‎دهيم.

موضوع: 
نويسنده: