وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام و ادب و احترام خدمت بزرگواران علماي اعلام، اساتيد و فضلاء و طلاب عزيزي که در نشست علمی«مسائل مستحدثه و حوزه علمیه؛ چالش ها و رویکردها» که در جوار آستان ملک پاسبان عالم آل محمّد حضرت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام...
چهارشنبه: 2/آبا/1397 (الأربعاء: 13/صفر/1440)

12. بررسی جمله: «یاابن الطور و العادیات»

يكى ديگر از مواردى را كه در دعاى ندبه، بعضى آن را خلاف عقل شمرده‌اند، اين جمله است:

«يَا ابْنَ يس وَالذَّارِيَاتِ! يَا ابْنَ الطُّورِ وَالْعَادِيَاتِ».[1]

يعنى اى پسر يس و بادهاى وزنده، و اى پسر كوه طور و اسبان دونده. سپس گفته: اين توهين به امام عالى‌مقام، و به‌علاوه مخالف عقل است؛ زيرا امام(ع) فرزند كوه طور و اسبان دونده نيست. چگونه شيعيان حيا نمى‌كنند، و اين جملات را مى‌خوانند. اگر كسى مى‌گويد چگونه حضرت سجاد(ع) فرموده است:

«أَنَا ابْنُ مَكَّةَ وَمِنىٰ، أَنَا ابْنُ زَمْزَمَ وَالصَّفَا».[2]

جمله دعاى ندبه نيز مانند گفتار حضرت سجاد(ع) است.

 

جواب اين است كه خير مانند آن نيست؛ زيرا هركس در هر شهر و يا قصبه‌اى زندگى كرده و بزرگ شده، مى‌گويند بچه آنجا است؛ مثلاً به قمى مى‌گويند بچه قم است و به كاشانى مى‌گويند بچه كاشان است، و چون حضرت سجاد و يا پدر و جدّشعلیهم‌السلام در مدينه و مكّه و زمزم و صفا بزرگ شده‌اند، مى‌فرمايد:

«أَنَا ابْنُ مَكَّةَ وَالصَفا».

امّا امام‌زمان(ع)، نه خودش در كوه طور بزرگ شده و نه پدر و جدشعلیهماالسلام. به‌اضافه با جمله «وَالْعَادِيَاتِ وَالذَّارِيَاتِ» چه مى‌كنند؟

به‌هرحال ما كه جرئت نمى‌كنيم چنين توهينى به امام‌زمان(ع) بنماييم براى خاطر يك دعاى بى‌مدرك!

جواب: اگر فحش و دشنام ياد گرفته بودم، پاسخ مى‌دادم: آيا شما حيا نمى‌كنيد كه اين جملات را مى‌نويسيد و شيعيان را بى‌حيا مى‌شماريد؟ فقط عرض مى‌كنم:

عجب اشتباه غريبى، يا عجب مغلطه‌كارى بى‌ذوقى! سخن به اين فصاحت و بلاغت را كه هر سخن‌شناس در برابر آن خاضع مى‌شود، و هر اهل معنا آن را درك مى‌كند، چگونه معرفى مى‌كنيد؟!

آقا! «الطور»، «العاديات»، «يس»، «الذاريات» و «طه» هريك اسم يكى از سوره‌هاى قرآن است، چنانچه ما مى‌گوييم:

 

يَا أَبْنَاءَ الْقُرْآنِ! يَا أَبْنَاءَ الْإِسْلَامِ! يَا أَبْنَاءَ سُورَةِ التَّوْحِيدِ! يَا أَبْنَاءَ الصَّلَاةِ؛

اى فرزندان قرآن، اى فرزندان اسلام، اى فرزندان سوره توحيد، اى فرزندان نماز.

و همه صحيح و موافق با ذوق است، يعنى اى تربيت‌شدگان مكتب قرآن و سوره توحيد و اسلام و نماز.

اينجا هم همين‌طور عرض مى‌كنيم: «اى پسر سوره يس و سوره ذاريات، و اى پسر سوره طور و سوره عاديات، و اى پسر سوره طه و آيات محكمات».

شما مثل كسى كه اصلاً قرآن مجيد را نخوانده باشد و اسم سوره‌ها را نشنيده باشد اين جمله‌هاى روان را اين‌طور به غلط معنا مى‌كنيد.

كيست كه در معانى اين جمله‌ها شك داشته باشد؟ و حتى معنايى را كه شما از اين جمله‌ها كرده‌ايد، احتمال بدهد؟

معنای اين جمله‌ها نه‌فقط با قرآن مخالف نيست، بلكه كمال موافقت را دارد و كيست سزاوارتر از ائمهعلیهم‌السلام و فرزندان پيغمبر(ص) به اين خطابات؟ من كه باور نمى‌كنم يك نفر، هرچه هم كم‌ذوق باشد، اين‌قدر كج‌فكر باشد كه اين جمله‌ها را مثل شما معنا كند.

به‌هرحال اگر شما معنای اين جمله‌ها را نمى‌فهميد و جرئت نمى‌كنيد آن را بگوييد، ما و ديگران با صداى بلند مى‌گوييم، و امام(ع) را با اين جمله‌هاى پرمعنا و فياض، مدح و ستايش مى‌نماييم.

 


.[1] مشهدی، المزار، ص580؛ ابن‌طاووس، اقبال‌الاعمال، ج1، ص510.
.[2] مجلسی، بحارالانوار، ج45، ص138؛ بحرانی اصفهانی، عوالم‌العلوم، ص438.
موضوع: 
نويسنده: