وریز وجوهات
باسمه تعالی   انا لله و انا الیه راجعون    رحلت آیت‌الله مرحوم آقای حاج شیخ یوسف صانعی رحمة الله علیه، موجب تأسف و تأثر گردید. این عالم بزرگوار، سالیان متمادی در حوزه علمیه قم و با تدریس دروس خارج فقه و اصول،...
يكشنبه: 30/شهر/1399 (الأحد: 2/صفر/1442)

3. نحوه پیروزی امام زمان (عج) بر سلاح‌های ویرانگر

در موقع ظهور امام‌زمان (ع) به‌طوري‌كه از ترقّي كنوني بشر در صنعت و تكنيك، ملاحظه مي‌شود، دنيا مجهّز به سلاح‌هاي بسيار مهيب و خطرناك خواهد بود. آن حضرت در برابر اين سلاح‌هاي مخوف، چگونه مانند جدّش با شمشير قيام خواهد كرد؟ و چگونه با سلاح‌هاي قديم، مثل شمشير و غيره با ارتش‌هاي دنياي آن روز جهاد مي‌نمايد؟ و آيا مي‌شود تصوّر كرد كه كسي بتواند به‌وسيله شمشير با بمب‌هاي هيدروژني و امثال آن، جنگ و نبرد كند؟

اوّل: مقصود از خروج با شمشير، مأموريت به جهاد و توسّل به اسلحه براي اعلای كلمه حقّ است.

بنابراين قيام با شمشير، كنايه از قيام با اسلحه و پيكار و جهاد و تعيين نوع مأموريت آن حضرت است و اينكه آن حضرت، مأمور به مصالحه با كفّار نيست.

بديهي است با هر اسلحه‌اي كه لازم باشد، آن حضرت و اصحابش با كفّار و ستمگران جهاد مي‌نمايند و از هرگونه اسلحه‌اي كه در زمان ظهور آن حضرت متداول باشد، و به استعمال آن حاجت داشته باشند، استفاده مي‌نمايند.

دوّم: از كجا معلوم كه در زمان ظهور آن حضـرت، اين اسلحه‌هاي مهيب در اختيار بشر، باقي باشد؛ زيرا ممكن است‌ كه در اثر حوادث و آشوب‌ها و

 

 

انقلابات شديد و جنگ‌هاي خانمان‌سوز جهاني، كه پيش از ظهور آن حضرت واقع مي‌شود دو ثلث بشر نابود شود و اين اسلحه‌هاي جهنّمي معدوم گردد و شايد كسي باقي نماند كه بتواند از اين اسلحه‌ها استفاده كند، يا آنها را تهيّه نمايد و اين احتمال هم كاملاً بجا و قابل توجّه است.

يكي از اموري كه در احاديث از آن خبر داده شده و اوضاع كنوني آن را ممكن‌الوقوع نشان مي‌دهد، جنگ‌هاي جهان‌گيري است كه در اثر آن، بيشتر نقاط زمين از سكنه خالي مي‌گردد و شهرها ويران مي‌شود، و صدها ميليون بشر را رهسپار ديار عدم مي‌سازد.

تا يك قرن پيش، وقوع چنين جنگ‌هايي بسيار بعيد به نظر مي‌رسيد، زيرا با آن اسلحه‌هاي سابق و با نبودن وسايل ارتباط جمعي بين شهرها و كشورها، اگر جنگي واقع مي‌شد، اوّلاً پيش از آنكه خبرش به كشورهاي همسايه و يا دورتر برسد و دامنه جنگ گسترش يابد، آن جنگ به پايان مي‌رسيد، و ثانياً در آن زمان‌ها، تعيين غالب از مغلوب، خاتمه‌يافتن جنگ، و تسلّط يكي از دو طرف يا از بين رفتن طرفين، متوقّف بر كشتارهاي عمومي و استعمال بمب و غيره نبود.

امّا در عصر حاضر به‌طوري‌كه همه پيش‌بيني مي‌نمايند با وسايل ارتباطي كه همه عالم را به‌منزله يك شهر و يك محلّه نموده؛ و با اسلحه‌ها و تجهيزاتي كه در دست زمامداران بي‌ايمان است و هيچ وسيله‎اي براي كنترل خشم و شهوت و جاه‌پرستي آنها نيست، اگر جنگ شروع شود، علاوه بر آنكه غالب از مغلوب تشخيص داده نمي‌شود و طرفين از بين مي‌روند، اكثر ملل و سكنه كره زمين ممكن است در ظرف چند ساعت فاني و نابود شوند. پس اگر در

 

احاديث شريفه فرموده‌اند: «مهدي (ع) ظاهر نمي‌شود مگر آنكه ثلث مردم كشته شوند و ثلث آنها بميرند و ثلث آنان باقي بمانند»[1] و فرموده‌اند: «اين ظهور واقع نخواهد شد، تا وقتي دو ثلث مردم از بين بروند»[2] نبايد تعجّب كرد، بلكه بايد آن را نشانه علوم بي‌پايان حضرت رسول اكرم (ص) و ائمّه طاهرين علیهم‌السلام گاهي آنها از آينده و اطّلاعشان بر مغيّبات به اذن و تعليم خدا دانست و از معجزات و كراماتشان به شمار آورد.

«فَهُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ وَلَجَأُ أَمْرِهِ وَعَيْبَةُ عِلْمِهِ، وَمَوْئِلُ حُكْمِهِ وَكُهُوفُ كُتُبِهِ، وَجِبالُ دينِهِ».[3]
«وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَعَرَفُوهُ وَلَا يَدْخُلُ النَّارَ  إِلَّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَأَنْكَرُوهُ».[4]

جَعَلَنَا اللهُ مِنْ مُحِبِّيهِمْ وَخُدَّامِ شِيعَتِهِمْ

 


[1] . ابن حماد، الفتن، ص206؛ ابن‌طاووس، الملاحم و الفتن، ص128؛ متقی هندی، البرهان، ص111 – 112، فصل 2، ح4؛ همو، کنزالعمال، ج14، ص587.
[2]. طوسی، الغيبه، ص399؛ مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص113، 207؛ رجوع شود به: منتخب‌الاثر، تألیف نگارنده، ج3، ص81 – 82.
[3]. نهج‌البلاغه، خطبه2 (ج1، ص29 – 30)؛ ابن ابی‌الحديد، شرح نهج‌البلاغه، ج1، ص138؛ قمی، الاربعين، ص437؛ مجلسی، بحارالانوار، ج23، ص117؛ قندوزی، ينابيع‌الموده، ج3، ص449. «راز پيامبر بدان‌ها سپرده شده است، و هرکه آنان را پناه گيرد به حقّ راه برده است. مخزن علم پيامبرند و احکام شريعت او را بيانگر قرآن و سنّت نزد آنان در امان، چون کوه برافراشته».
[4]. نهج‌البلاغه، خطبه 152 (ج2، ص40 – 41)؛ صفار، بصائرالدرجات، ص516؛ عیاشی، ج2، ص18؛ آمدی، غررالحکم، ص276. «داخل بهشت نمي‌شود مگر کسي که آنها ]ائمّه علیهم‌السلام [را بشناسد و آنها او را بشناسند و داخل جهنّم نمي‌گردد مگر کسي که منکر ائمّه و ائمّه علیهم‌السلام منکر آنها باشند».
نويسنده: