وریز وجوهات
شخصيّت والاي حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام آن پيشواي عاليقدر، بسيار عظيم‌تر از آن است كه امثال حقير بتوانيم با نگارش مقاله‌‌ای آن را شرح دهيم يا درباره آن كتابی بنگاريم.  از نگاه دانشمندان اهل سنّت علاوه بر دانشمندان و نويسندگان بزرگ...
سه شنبه: 6 / 04 / 1396 ( )


30. علي(ع) درِ آمرزش الهي

عَنْ ابْنِ عَبَّاس: قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص):

«عَلِيُّ بْنُ أَبِي ‌طَالِبٍ بَابُ حِطَّةٍ، مَنْ دَخَلَ مِنْهُ كَانَ مُؤْمِناً، وَمَنْ خَرَجَ مِنْهُ كَانَ كَافِراً».[1]

از ابن‌عباس روايت است كه رسول خدا(ص) فرمود:

«علي بن ابي‌طالب باب حطة بني‌اسرائيل است، كسي كه از آن در وارد شود مؤمن است و كسي كه از او خارج گردد كافر است».

[توضيح: لفظ حطّه دو بار در قرآن به كار رفته است: سورة بقره، آية 58 و سوره اعراف، آية 161 و هر دو دربارة بني‌اسرائيل است. باب حطّه آن دري بود كه بني‌اسرائيل با وارد شدن از آن، در امان بودند. شايد وجه شبه در حديث چنين باشد كه آن باب مظهر فروتني در مقابل ذات لايزال الهي و قوانين اوست. انقياد از علي(ع) هم، چنين است.

 

مقصود از «خَرَجَ مِنْهُ»، «خَرَجَ عَلَيْهِ» است. يعني كسي كه بر او خروج كند.

 

سسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس

[1]. ديلمی، فردوس‌الاخبار، ج3، ص90؛ مناوی، فيض‌القدير، ج4، ص469،  متقی هندی، كنزالعمال، ج11، ص603؛ ابن‌حجر عسقلانی، زهرالفردوس، ج 2، ص 315 به نقل از ابن‌عمر؛  سيوطی، الجامع‌الصغير، ج2، ص177؛ صالحی شامی، سبل‌ الهدی و الرشاد، ج11، ص297.

نويسنده: