وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
چهارشنبه: 1/آذر/1396 (الأربعاء: 3/ربيع الأول/1439)

نسخه مناسب چاپSend by email

پرسش پنجم

تواريخ گوياي اين واقعيت‌اند که روش امويان و عبّاسيان، در تجاهر به فساد، فحشا، ارتکاب مناهي و انواع فسق و فجور تا آنجا رسيد که در عهد جاهليت هم زشتي رفتار هيچ‌يک از امپراطوران، قيصرهاي جابر روم و شاهنشاهان خودکامه ايران به آن پايه نرسيده بود و خود، احياگر همان رسوم و عاداتي شدند که اسلام به‌شدّت با آنها به مبارزه برخاسته بود. شمّه‌اي از آن مفاسد در تاريخ بني‌عباس و بني‌اميه و دربار آنها ثبت است.

اگر رهبري امت بعد از پيغمبر(ص) در اختيار افرادي قرار مي‌گرفت که اهليّت ادامه ‌دادن به خط و سيره آن حضرت را داشتند اوضاع فاسدي که اسلام بر آنها خط بطلان کشيد و خلاف آن را در عمل ارائه داد تجديد نمي‌شد و مدينه مردمي و متواضعي که از پيغمبر(ص) به‌جاي ماند به دمشق، معاويه، يزيد، وليد، ساير بني‌اميه؛ بغداد، منصور مستکبر، هارون جابر و دگر ملوک بني‌عباس؛ و قسطنطنيه يا سلاطين عثماني؛ غرناطه، قرطبه اسپانيا و پايتخت‌هاي ديگر تبديل نمي‌شد.

امّا شد و چهارده قرن همه‌جا عرصه گنه‌کاري‌ها، بي‌پروايي‌ها، حرام‌خواري‌ها، اسراف‌ها، عياشي‌ها و انواع فساد در برابر چشم مردم

 

گرسنه و محرومي شد که حق مسلّم آنان و وجوه بيـت‌المال مسلمانان صرف ارضاي شهوات غاصبان خلافت و گماشتگان آنان شد.

گرچه جيره‌خواران آن رژيم‌ها حاکمان فاسد خود را شرعي و واجب‌الاطاعه قلمداد مي‌کردند و به اسلام نسبت مي‌دادند و لقب

خليفه و اميرالمؤمنين را به آنان اختصاص داده بودند؛ اما روشن است که نسبت‌ دادن آن نظام‌ها و آن افراد به اسلام و ولايت بر مسلمين تهمتي آشکار به اسلام است که قرآن و سنّت و سيره پيامبرش همه با اين روش‌ها تعارض دارد و برانداختن آنها يکي از اهداف مسلّم اسلام است. قرآن به‌شدّت تجمّل‌گرايي و کبر بر ديگران را نکوهش کرده است.

پس نه آن حاکمان که عملاً بر مسلمين مسلّط شدند مي‌توانسته‌اند مورد تأييد اسلام باشند و نه معيارهاي انتصاب آنان، و اکنون اين سؤال مطرح مي‌شود که اسلام براي مشروعيت نظام چه معيارهاي را معتبر مي‌شمارد و چه افرادي را با چه اوصاف و علاماتي براي رهبري معين کرده است؟

موضوع:

نويسنده:

کليد واژه:

چهارشنبه / 8 شهريور / 1396