وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
سه شنبه: 30/آبا/1396 (الثلاثاء: 2/ربيع الأول/1439)

نسخه مناسب چاپSend by email

اعتراف همگان به عجز از وصف علی(ع)

وَمَاذَا يَقُولُ النَّاسُ في مَدْحِ مَنْ أَتَتْ
مَدائِحُهُ الغَرّاءُ فـي مُحْکَـمِ الذِّکْرِ[1]
 

کــتاب فضل تو را آب بحر کافي نيست
که تر کنند سر انگشت و صفحه بشمارند
 

از آن شخصيت عظيم که بعد از رسول خدا(ص) اشرف کلمات الهيّه،

 

اکبر آيات ربّانيه، ادلّ دلايل جامعه، اتمّ براهين ساطعه، وسايل کافيه و مظهر العجائب ومعدن ‌الغرائب است و مالک کلّ عظمت‌هاي انسان مافوق و برتر و خليفة‎ الله برحقّ است و دوستي او عنوان صحيفه مؤمن[2] و علامت طهارت مولد است،[3] اگر انسان، همه زبان‎هاي گويا را در دهان داشته باشد و با هرکدام از آنها جاودانه مدح و ثنا بگويد، از حرف نخستين مدح او، بيشتر نخواهد گفت و زبان حالش اين شعر خواهد بود:

ايـن شرح بي‎نهايت کز وصف يار گفتند
حــرفي است از هزاران کاندر عبارت آمد
 

 

[1] . «مردم چه چیزی می‌گویند در مدح و ستایش کسی که ستایش‌های درخشان او در قرآن آمده است».

[2].  خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج5، ص177؛ ابن‌مغازلی، مناقب، علی بن ابی‌طالب(ع) ص198؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج2، ص3؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج5، ص230؛ ابن‌بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص370؛ ابن‌شاذان قمی، الروضة فی فضائل امیرالمؤمنین(ع)، ص66؛ سیوطی، الجامع الصغیر، ج2، ص182؛ متقی هندی، کنز العمال، ج11، ص601؛ مجلسی، بحار الانوار، ج39، ص284، 305.

[3] . جزری، اسنی المطالب، ص57 ـ 58؛ امینی، الغدیر، ج3، ص26؛ ج4، ص322؛ مرعشی نجفی، شرح احقاق الحق، ج7، ص266؛ ج21، ص366 ـ 367.

موضوع:

نويسنده:

دوشنبه / 20 شهريور / 1396