وریز وجوهات
شخصيّت والاي حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام آن پيشواي عاليقدر، بسيار عظيم‌تر از آن است كه امثال حقير بتوانيم با نگارش مقاله‌‌ای آن را شرح دهيم يا درباره آن كتابی بنگاريم.  از نگاه دانشمندان اهل سنّت علاوه بر دانشمندان و نويسندگان بزرگ...
پنجشنبه: 8 / 04 / 1396 ( )

نسخه مناسب چاپSend by email
پيام آيت الله العظمي حاج شيخ لطف الله صافي به مناسبت ارتحال آيت الله العظمي حاج شيخ علي صافي

 

بسم الله الرحمن الرحیم

انا لله و انا اليه راجعون

شخصيتي بزرگ،‌ فقيهي عاليقدر و مرجعي ولايي، حضرت آيت الله العظمي آقاي حاج شيخ علي صافي، كه نزديك به يك قرن در خدمت به اسلام و تلاش در اعلاي كلمه دين و امر به معروف و نهي از منكر و در يك كلمه‌ي جامع، نوكري خالص به آقايش حضرت بقية الله مولانا المهدي ارواح العالمين له الفدا انجام وظيفه نمود، چشم از جهان فاني فرو بست و به لقاء الله تعالي پيوست.
آن بزرگوار از دوره‌ي رضاخان و ديكتاتوري او زندگي علمي خود را آغاز و تحصيلات خود را تا سطوح عاليه در زادگاهش گلپايگان به پايان رسانيد و از سال 1349 قمري به قم و حوزه علميه هجرت نمود و در محاضر اساتيد بزرگ فقه و آيات نامدار، حضور يافت و همواره جلوه علمي او متجلي‌تر مي‌گرديد و از اساتيدي چون مراجع عاليقدر مرحوم آيت الله العظمي حجت و مرحوم آيت الله العظمي آقاي حاج سيد محمد تقي خوانساري استفاده برد و در همه‌ي حوزه‌ها نمونه و مشار بالبنان بود.

پس از اقامت بزرگ مرجع شيعه مرحوم آيت الله العظمي بروجردي در قم در رديف ساير بزرگان و اساتيد حوزه در درس ايشان اصولاً و فقهاً شركت داشت و در جلسه استفتاء حضور بارز و فعال داشت و نامدارترين بحّاث درس ايشان بود كه همواره معظم له به نظرات ايشان در درس، كمال توجه را داشت.

و علاوه بر تأليفات خاص مثل شرح عروة الوثقي، تقريرات و دروس اساتيد نيز از آثار علمي مهم ايشان به شمار مي‌رود. در ذوق و ادب و فضائل مختلف و مخصوصاً تفسير قرآن مجيد و همه‌ي مقاماتي كه شايسته‌ي چنان فقيهي باشد تبحّر داشت و تا پايان عمر شريفش از منبر و محراب براي هدايت مردم استفاده ‌برد؛ همچنين در اصلاح امور و مبارزه با حركت ضد اسلامي رضا خاني مقامات، مواضع محكم و كم‌نظير داشت.
شجاعت و صراحت لهجه و بي‌باكي از غير خدا و زهد و قناعت و بي‌اعتنايي به زخارف دنيوي و استقامت در امر دين، تاريخ زندگاني اين فقيه فرزانه، همه دانستني و عبرت و درس است؛ همه جا خدا را بر خلق برگزيد و رضاي احدي را بر رضاي او مقدم نداشت و هيچ‌گاه از گفتن حق، ترس و واهمه‌اي به خود راه نمي‌داد؛ حتي بزرگان را موعظه و نصيحت مي‌كرد و آنان نيز تذكرات او را مغتنم مي‌شمردند.
الحق فقدان چنين شخصيتي، ثلمه‌اي بزرگ براي فقاهت، مرجعيت و حوزه‌هاي علميه است. اين ضايعه‌ي ديني مؤلمه را به پيشگاه حضرت ولي عصر ارواح العالمين له الفدا و حوزه هاي علمي و حضرات علماي اعلام و آيات عظام دامت بركاتهم و بيت جليل علمي ايشان تسليت عرض مي‌نمايم. زاد الله في علوّ درجاته و حشره مع ساداته الطيبين محمد و آله الطاهرين صلوات الله عليهم اجمعين.
لطف الله صافي
18 محرم الحرام 1431
14/10/88

موضوع: 
اخبارپیام‌‌ها
دوشنبه / 14 دی / 1388