وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «وَ مَا رَمَيتَ إذ رَمَيتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمي» سپاس بي حدّ و حصر، خداوند متعال را سزاست که با فضل خود، و عنايات خاصّه حضرت ولي عصر عجّل الله تعالي فرجه الشريف، سپاه اسلام را بر سپاه کفر و سپاه ضدّ بشريت، پيروز نمود؛ دشمن...
پنجشنبه: 2/آذر/1396 (الخميس: 4/ربيع الأول/1439)

نسخه مناسب چاپSend by email
بيانات حضرت آيت الله العظمي صافي در ديدار مسئولان برگزاري كنگره بزرگداشت آيت الله العظمي گلپايگاني اعلي الله مقامه

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمين و الصلاة و السلام علي سيد الأولين و الآخرين أبي القاسم محمد و علي اهل بيته الطيبين الطاهرين و لاسيما بقية الله في الأرضين ارواح العالمين له الفداء و اللعن الدائم علي اعدائهم الي يوم الدين.
قال الله تعالي: اولئك الذين هدي الله فبهداهم اقتده.
بنده از تصميم و اقدامي كه شروع كرديد تقدير و تشكر مي‌كنم. اميدوارم كه انشاء الله عنايات حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف شامل حال همه شما باشد تا اين برنامه به نحو احسن و جامع الاطراف به طوري كه براي آيندگان و تاريخ يك سابقه بسيار افتخارانگيز و براي نسل جوان، موجب بهره و تذكر باشد، اجرا شود.
در اطراف شخصيتي مثل مرحوم آيت الله العظمي گلپايگاني اعلي الله مقامه، در هر جانبي كه انسان بخواهد وارد شود، جا دارد. مهم‌ترين امتياز ايشان نبوغ، كمال و خلوص نيت آن فقيه بزرگوار بود.
آن چيزي كه در تمام زندگي ايشان متجلي بود، مسأله ايمان به خداوند متعال، خلوص نيت، ولايت اهل بيت عليهم السلام و اصرار به اين كه برنامه‌هاي ديني در جامعه پايدار بماند و مردم در خط ولايت اهل بيت عليهم السلام ثابت قدم بمانند، است.

آن مرجع عالي‌مقام از همان فقهايي هستند كه در روايات اهل بيت عليهم السلام مژده داده‌اند كه در آخر الزمان فقهايي هستند كه اگر نباشند و مرزهاي عقيدتي را حفظ نكنند، همه چيز از بين مي‌رود. آن بزرگوار واقعاً تمام عمرشان در همين مسير طي شد. غم و غصه‌اي كه داشتند غم و غصه‌ي دين بود و هيچ فكر ديگري نداشتند.
همه كارها و آثاري كه در اطراف و اكناف از ايشان باقي مانده است همه در ارتباط با اين بوده است كه دين ترويج شود، و مكتب اهل بيت عليهم السلام به مردم معرفي گردد.
شخصيت‌هايي مثل اين فقيه بزرگ براي امت سابقه هستند، و مربوط به يك جامعه و يك زمان و يك عصر نيستند بلكه مربوط به همه اعصارند و همه بايد در زندگي و سيره و رفتار خود طبق آيه شريفه كه مي‌فرمايد: فبهداهم اقتده، به هدايت و راه اين بزرگان اقتدا و تأسي كنند.
اكنون كه شما عزيزان به اين افتخار نايل شده‌ايد بدانيد برگزاري اين برنامه، خدمتي است به جامعه و براي تمام مردم مفيد است.
همه زندگي آيت الله گلپايگاني درس است و پيام دارد. البته تمام جوانب حيات ايشان - كه همه افتخارآميز است- تحت الشعاع فقاهت ايشان است. ايشان فقيه آل محمد صلوات الهم عليهم اجمعين به تمام معنا بودند.
يكي از علماي بزرگ به نام آقا ميرزا رضي تبريزي رحمة الله عليه كه تخصص در فقه و روايات داشت و حتي برخي بزرگان حوزه معتقد بودند ايشان نسبت به همه، مقام اعلميت دارند، مي فرمودند كه اگر فقه زرارة بن اعين را مي خواهيد، نزد حضرت آيت الله گلپايگاني برويد.
يادم هست كه زماني با مرحوم آقاي مطهري به همدان رفته بوديم و آن موقع هنوز مرحوم آقاي بروجردي اعلي الله مقامه به قم تشريف نياورده بودند.
مرحوم آقاي آخوند همداني كه از علماي بزرگ بودند در همدان تشريف داشتند و با ايشان جلساتي داشتيم. يك وقتي صحبت از علما و مراجع بزرگ آن زمان بود و با اين‌كه مرحوم آقاي گلپايگاني به اين صورت مطرح نبودند، آيت الله العظمي آقاي آخوند مي‌فرمود كه من آقاي گلپايگاني را كمتر از هيچكدام از اين بزرگان نمي‌دانم مخصوصاً مسأله فقاهت ايشان را.
يك روز مرحوم آيت الله العظمي آقاي سيد جمال الدين گلپايگاني رحمة الله عليه براي بنده نقل كردند كه وقتي آيت الله العظمي گلپايگاني به نجف مشرف شده بودند، مرحوم آقا سيد ابوالحسن اصفهاني با اين‌كه ديدار كسي نمي‌رفت، پيغام داده بود كه وقتي را معين كنند تا به ديدن ايشان بروند.
بعد از روي اشتباه و به خيال اين‌كه آقا وقت براي ملاقات داده بودند مرحوم آقاي گلپايگاني به ديدن ايشان رفته بودند. كسي كه متصدي آنجا بود گفته بود چرا شما آمديد، برگرديد كه آقا مي‌خواهند به ديدار شما بيايند. و بعد مرحوم آقا سيد ابوالحسن به ديدن ايشان رفته بود.
و در اين ديدار مسأله‌اي فقهي بحث شده بود به طوري كه مي‌گفتند مرحوم آقاي گلپايگاني در قلب آقاسيدابوالحسن واقع شده بودند و در هنگام بازديد، مرحوم آيت الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني خيلي از ايشان تجليل كرده بودند. غرض از بيان اين مطالب اين است كه بدانيم مقام علمي و فقاهتي ايشان، مقام خيلي بالايي است.
از طرفي اگر بخواهيم از بنيان گزاران حوزه بعد از مرحوم آيت الله آقاي حائري كسي را نام ببريم بايد نام ايشان را ذكر كنيم. مرحوم حاج شيخ كه ظاهراً در سال 1340 و به اصرار و با استخاره - كه آيه آتوني بأهلكم أجمعين آمده بود- از اراك به قم آمدند و اينجا مستقر شدند، به آيت الله العظمي آقاي گلپايگاني نامه نوشته بودند كه شما بياييد تا اينجا با هم باشيم.
مواضعي كه آن مرحوم در امر به معروف و نهي از منكر و امور سياسي داشتند، همه لله و براي خدا بود و قصد ديگري نداشتند. فقط قصدشان اين بود كه طوري رفتار كنند كه آقا امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف راضي باشند.
اگر انسان كارها و آثار ايشان، مثل همين مدرسه بزرگ- كه الان بيش از دويست كلاس درس در آن برقرار است- را ملاحظه كند، به حُسن نيت و خلوص ايشان پي مي‌برد. چه بسا اشخاصي كه كارهاي بزرگي مي‌كنند ولي متروك مي‌شود و اين طور به جريان نمي‌افتد.
البته همان‌طور كه عرض كردم همه اين‌ها در مقابل مسأله فقاهت و استقامت فكري و سليقه‌‌ي ايشان تحت الشعاع است. در طول عمر از ايشان، فتوايي كه نسبت به آن فتوا كسي اعتراضي كند و اين را از جهاتي كم بداند، صادر نشد. همه كارهاي آن مرحوم در مسير تقويت دين و ترويج اسلام و تعظيم مكتب محمد و آل محمد صلوات الله عليهم اجمعين بود.
حال تجليل از مثل چنين شخصي تجليل از مذهب است، چرا كه اين‌ها افتخارات دين است و مربوط به همه‌اند نه مربوط به قم و گلپايگان و ايران.
الان حوزه‌هاي علميه در نهايت احتياج به اين علماي بزرگ مي‌باشند كه امثال اينها را بشناسند و سير و مسير ايشان را مورد مطالعه قرار بدهند كه اگر زندگي و دوران حيات آن بزرگوار خوب بررسي و معرفي شود، براي نسل آينده و جامعه بسيار مفيد است.
در پايان اميدوارم كه اين كار به نحو احسن انجام شود و با اين خلوص نيتي كه شما داريد انشاء الله اسباب بركت براي شيعه، و حوزه هاي علميه باشد. والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته.
 

موضوع:

چهارشنبه / 14 دى / 1390