رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
پنجشنبه: 14/مهر/1401 (الخميس: 10/ربيع الأول/1444)

ترس از عذاب الهی

امام حسن‌‌(علیه‌السلام) عابدترین مردم عصر خود، و زاهدترین و فاضل‌ترین ایشان بود.[1]

 

هنگامی‌كه قصد حج می‌كرد با پای پیاده و چه‌بسا با پای برهنه عزیمت می‌فرمود. وقتی وضو می‌گرفت بدنش به لرزه می‌افتاد، و رنگش زرد می‌شد،[2] و در هیچ‌حال، ذكر خدا را ترك نمی‌كرد. پارسا و بردبار و بافضل بود و از خدا خوف داشت.[3]

روایت شده مردی مناجات و گریه آن حضرت را شنید؛ عرض كرد: آیا از عذاب خدا می‌ترسی درحالی‌كه وسایل نجات در نزد توست؟ پسر پیغمبری، و از شفاعت او برخوردار هستی و رحمت خدا هم [عامّ است و] به هر چیزی احاطه دارد.

امام‌‌‌(علیه‌السلام) فرمود: امّا اینكه من پسر رسول خدا‌‌(ص) هستم، خدا می‌فرماید:

﴿فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ﴾؛[4]

«آن‌هنگام که در صورِ اِسرافیل دمیده شود، بین آنها قرابتی باقی نماند».

و امّا شفاعت او؛ پس خدا می‌فرماید:

﴿مَنْ ذَاالَّذی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ﴾؛[5]

«چه کسی جز به اجازة خدا شفاعت می‌کند».

و امّا رحمت خدا كه هرچیز را فرا گرفته است؛ پس خدا می‌فرماید:

﴿فَسَأَكْتُبُها لِلَّذینَ یَتَّقُون﴾؛[6]

«پس رحمت خویش را به‌زودی برای پرهیزکاران قرار می‌دهیم».

حضرت سپس فرمود:

«فَکَیْفَ الْأَمانُ یا أخَا الْعَرَبِ».[7]

«پس چگونه می‌توان خلاصی یافت، ای برادر عرب»

 

[1]. صدوق، الامالی، ص244؛ شرف‌الدین موسوی، صلح‌الحسن‌‌(علیه‌السلام) ، ص27.

[2]. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج3، ص180؛ بحرانی اصفهانی، عوالم‌العلوم، ص130، 132.

[3]. ابوعلم، اهل‌البیت‌ ‌(علیهم‌السلام) ، ص268.

[4]. مؤمنون، 101.

[5]. بقره، 255.

[6]. اعراف، 156.

[7]. ابوعلم، اهل‌البیت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص269.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: