رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
يكشنبه: 10/مهر/1401 (الأحد: 6/ربيع الأول/1444)

قرآن، کتاب زندگی

تمسّك به قرآن

ما مسلمانان بر آن عقیده‎ایم كه قرآن، نور و رحمت و هدایت به‌سوی خیر و سعادت است و كافی‌تر و جامع‎تر از آن دستوری برای بشر نیامده و نخواهد آمد و جامعة انسانی باوجود احكام قرآن و مكتب اسلام به هیچ نظام و قانون دیگری احتیاج ندارد.

شك نداریم كه اگر تعالیم قرآن به اجرا درآید، نقاط ضعف و نابسامانی‎هایی كه زندگی جوامع بشری را فرا گرفته، مرتفع خواهد شد و برادری و عدل و داد، جهان را فرا خواهد گرفت.

بنابراین، وظیفه ماست كه به حكم حدیث شریف و متواتر:

«إِنِّی تَارِكٌ فِیكُمُ الثَّقَلَیْنِ كِتَابَ اللهِ وَعِتْرَتِی مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا أَبَداً».[1]

 

به قرآن و عترت پیامبر‌(ص) متمسّك شویم و رسالت قرآن را به جهانیان برسانیم؛ مبدأ و مقصد انجام حركات و نهضت‎ها، اقدامات و انقلاب‎های اصلاحی را، تعالیم قرآن قرار دهیم؛ و همواره آن را نقطة شروع و نقطة پایان، مصدر هدایت و منبع جهش بدانیم. در تمام شئون و نواحی زندگی فقط به قرآن و عترت رجوع نماییم و آن را یگانه میزان و قانون محترم و واجب‌الاتباع دین و دنیا دانسته، در هیچ اقدام و هیچ حال از آن غافل نگردیم.

بدیهی است كه مسلمان نمی‎تواند قرآن را از زندگی، اجتماع و دین و دنیای خود دور كرده و به جدایی دین از دنیا و روحانیّت از سیاست، قایل شود.

مسئولیتی كه متوجّه ما مسلمانان، می‎باشد، این است كه به جدایی دین از دنیا تسلیم نگردیم؛ اگرچه بسیاری، نادانسته و جاهلانه این جدایی را پذیرفته‎اند.

هر فرد مسلمان باید به این پرسش‎ها پاسخ گوید:

آیا ما قرآن را مصدر واقعی اقدامات و منبع الهامات می‎دانیم؟ و برای اخطارات و ابلاغات اعتبار قایلیم؟ آیا در ایمان به قرآن و راهنمایی‎های آن جدّی و پابرجا و استوار هستیم؟

آیا برنامه زندگی ما از قرآن گرفته شده است؟ و به‌قدر یك رژیم درمانی و بهداشتی و یك نسخه پزشك، از كتاب خدا پیروی می‎كنیم؟

 

و آیا می‎توانیم به این پرسش‎ها پاسخ مثبت بدهیم؟ تا وقتی‌كه زندگی، اجتماع، اعمال و رفتار، دروس و برنامه حیاتی به‌گونه‎ای باشد كه در برابر این سؤالات، جواب مثبت نداشته باشیم، از حریم امن و كرامت و عزّت قرآن مجید دور هستیم.

 

[1]. صفار، بصائرالدرجات، ص433 ـ 434؛ خزاز قمی، کفایة‌الاثر، ص137، 163؛ طبری امامی، المسترشد، ص559؛ مجلسی، بحارالانوار، ج35، ص184، ح2. «همانا من در میان شما دو چیز گران‌سنگ را باقی می‌گذارم، کتاب خدا و عترتم؛ تا چندی که به آن دو تمسک جویید هرگز گمراه نخواهید شد».

 

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: