رسول الله صلى الله عليه و آله :شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ پيامبر صلى الله عليه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 27/ارد/1401 (الثلاثاء: 15/شوال/1443)

پس چه بايد كرد؟

امّا واقعاً چه بايد كرد و چگونه بايد اين بيچاره گناهكار و سرافكنده تبهكار را آزاد ساخت؟

شايد بوده و هستند افرادي كه عقيده دارند خلاصي از آثار گناه و ننگ و پستي آن ممكن نيست و پليدي آن از گناهكار جدا نمي‎شود.

بعضي از ملل هم، راه نجات از اين حالت و اعاده شرافت و حيثيّت خود را تعذيبات شديد بدني مي‎دانند و گمان مي‎كنند كه اگر عضوي از اعضاي بدن را قطع كنند نفس خود را تأديب، و از هواي‌نفس انتقام كشيده، و آن را به مجازات رسانده‎اند. افرادي هم خودكشي كرده، و

 

راه خلاص‌شدن از پستي و احساس ننگ و عار رذيلت و آلوده‌داماني را «انتحار» مي‎دانند.

اكنون هم در ميان بعضي از طوايف، تعذيبات بدني شديد رايج است و گناهكاران نگون‎بخت براي راحتي از عذاب وجدان و انجام مراسم توبه، خود را شكنجه مي‎دهند و ميخ و سوزن و مانند آن در بدن خود فرو مي‎برند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: