وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم و َما نَقَموا مِنهُم إِلّا أَن يُؤمِنوا بِاللَّهِ العَزيزِ الحَميدِ جنایات وحشیانه روز جمعه در مسجد قندوز افغانستان - که منجر به شهادت تعداد زیادی از نمازگزاران و مردم بی‌گناه شد -  را به ساحت مقدس حضرت ولی عصر عجل...
دوشنبه: 3/آبا/1400 (الاثنين: 18/ربيع الأول/1443)

بوسه شيرين پيامبر(ص)

پيغمبر‏‌(ص) حسين‌(علیه‌السلام) را با آن بوسة شيرين و لذيذ مي‏بوسيد؛ چون جانش گنجينة معاني و حقايق بزرگ بود.

و آن‌گاه كه مي‏فرمود:

«اَللَّهُمَّ أَحِبَّهُ فَإِنِّي اُحِبُّهُ»؛

«خدايا! او را دوست بدار، زيرا من او را دوست مي‏دارم».

گويي درحالي‌كه به حسين‌(علیه‌السلام) اشاره مي‏كرد به مردم مي‏فرمود:

«أَنَا هُنَا»؛

«من اينجا هستم».

يعني؛ مرا پيش حسين‌(علیه‌السلام)  بجوييد.

علایلي ادامه مي‌دهد: فرق حبّ و عاطفه، اين است كه عاطفه كمتر از

 

حبّ بوده و شرايط محبّت در آن ملاحظه نمي‏شود، امّا حبّ زماني هويدا مي‌گردد كه محبوب برگزيده باشد، و پيغمبر‌(ص) حسين را به حقيقت دوستي و حُبّ، دوست مي‏داشت؛ زيرا حسين برگزيدة او بود، و خدا حسين را دوست مي‏داشت؛ زيرا كه او شفق آفتاب نبوّت بود.[1]

 

[1]. علايلی، سمو‌المعني، ص76 - 77

نويسنده: 
کليد واژه: