وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الله الحکیم فی کتابه الکریم: «يَا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا الله وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ»«1» حضرت امام جعفر صادق علیه السلام با آن شخصيت بسيار با عظمت علمی ‌و جامع الأطرافشان، بر تمامی عالم اسلام حق دارند...
دوشنبه: 31/خرد/1400 (الاثنين: 11/ذو القعدة/1442)

ارثيه پيامبر(ص)

برحسب روايات متعدّدي كه در كتاب‌هاي معتبر نقل شده، فاطمة زهرا‌(علیهاالسلام) در هنگامة موت پدر، حسن و حسين‌(علیهماالسلام) را نزد آن حضرت آورد و عرض كرد: «يا رسول‌ اللّه! اين دو پسران تو هستند آنها را به بخشش و عطايي مخصوص فرما، يا به آنها چيزي به ارث عطا كن!».

پيغمبر‌(ص) فرمود: «به حسن عظمت و بردباري مي‏بخشم، و به حسين جود و مهرباني».[1]

و در روايتي ديگر فرمود: «به اين بزرگ (يعني حسن) مهابت و حلم بخشيدم و به آن كوچك (يعني حسين) محبّت و رضا»[2]. در حديثي ديگر

 

فرمود: «امّا حسن، پس هيبت و آقايي من براي اوست، و امّا حسين، پس جود و جرئت من براي او مي‌باشد».[3]

اين احاديث، گوشه‏اي از كمالات و خلقياتي كه حسن و حسين‌(علیهماالسلام) از جدّ بزرگوار خود به ارث برده‏اند را نشان مي‏دهند.

سرّ اين تعبيرات به روش‏هاي خاصّ حسن و حسين، چگونگي رهبري و برنامه‏هاي آنها و تصديق روش هر دو است تا مردم بدانند كه سرچشمه و منبع اين دو روش، بر اساس مأموريت‌هاي ديني و تكاليف خاصّي است كه پيغمبر‌(ص) با وحي الهي آن دو را به اين مأموريت و تكليف مكلّف ساخته است. هر دو روش از روش پيغمبر‌(ص) و سيرة او جدا نمي‌باشد؛ ازاين‌روست كه حسن و حسين‌(علیهماالسلام) جامع تمام كمالات اخلاقي، وارث جدّ و پدر و حافظ دين و قرآن مقدس بوده‏اند.

 

 

[1]. زرندی، نظم‌ دررالسمطین، ص212؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج13، ص670.

[2]. زرندی، نظم دررالسمطين، ص212.

[3]. گنجی شافعی، کفاية‌الطالب، ص424؛ طبری، ذخائرالعقبی، ص129؛ زرندی، نظم دررالسمطين، ص212؛ ابن‌حجر عسقلانی، الاصابه، ج8، ص158؛ ابن‌حجر هيتمی، الصواعق‌المحرقه، ص191.

نويسنده: 
کليد واژه: