وریز وجوهات
در آستانه اربعین سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، پرچم عزای حسینی منقّش به اشعار مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله به عتبه مقدّسه حسینیه اهدا گردید. در این مراسم که با حضور تولیت محترم آستان ملائک‌...
شنبه: 3/مهر/1400 (السبت: 17/صفر/1443)

ارثيه پيامبر(ص)

برحسب روايات متعدّدي كه در كتاب‌هاي معتبر نقل شده، فاطمة زهرا‌(علیهاالسلام) در هنگامة موت پدر، حسن و حسين‌(علیهماالسلام) را نزد آن حضرت آورد و عرض كرد: «يا رسول‌ اللّه! اين دو پسران تو هستند آنها را به بخشش و عطايي مخصوص فرما، يا به آنها چيزي به ارث عطا كن!».

پيغمبر‌(ص) فرمود: «به حسن عظمت و بردباري مي‏بخشم، و به حسين جود و مهرباني».[1]

و در روايتي ديگر فرمود: «به اين بزرگ (يعني حسن) مهابت و حلم بخشيدم و به آن كوچك (يعني حسين) محبّت و رضا»[2]. در حديثي ديگر

 

فرمود: «امّا حسن، پس هيبت و آقايي من براي اوست، و امّا حسين، پس جود و جرئت من براي او مي‌باشد».[3]

اين احاديث، گوشه‏اي از كمالات و خلقياتي كه حسن و حسين‌(علیهماالسلام) از جدّ بزرگوار خود به ارث برده‏اند را نشان مي‏دهند.

سرّ اين تعبيرات به روش‏هاي خاصّ حسن و حسين، چگونگي رهبري و برنامه‏هاي آنها و تصديق روش هر دو است تا مردم بدانند كه سرچشمه و منبع اين دو روش، بر اساس مأموريت‌هاي ديني و تكاليف خاصّي است كه پيغمبر‌(ص) با وحي الهي آن دو را به اين مأموريت و تكليف مكلّف ساخته است. هر دو روش از روش پيغمبر‌(ص) و سيرة او جدا نمي‌باشد؛ ازاين‌روست كه حسن و حسين‌(علیهماالسلام) جامع تمام كمالات اخلاقي، وارث جدّ و پدر و حافظ دين و قرآن مقدس بوده‏اند.

 

 

[1]. زرندی، نظم‌ دررالسمطین، ص212؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج13، ص670.

[2]. زرندی، نظم دررالسمطين، ص212.

[3]. گنجی شافعی، کفاية‌الطالب، ص424؛ طبری، ذخائرالعقبی، ص129؛ زرندی، نظم دررالسمطين، ص212؛ ابن‌حجر عسقلانی، الاصابه، ج8، ص158؛ ابن‌حجر هيتمی، الصواعق‌المحرقه، ص191.

نويسنده: 
کليد واژه: