رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
دوشنبه: 11/مهر/1401 (الاثنين: 7/ربيع الأول/1444)

وظایف مدّاحان اهل‌بیت(علیهم‌السلام)  

حقیر، با كسب اجازه از عزیزان خودم، مدّاحان اهل‌بیت(علیهم‌السلام) ، در این مجال اندك به مواردی كه باید بدان توجه شود اشاره می‌نمایم:

1. هدف مدّاحان باید ترویج دین، نشر معارف، ذكر مصائب اهل‌بیت(علیهم‌السلام)  و كسب درجات معنوی و اجر و ثواب الهی باشد و در مقام معاملة این كار عظیم و ثواب‌های بزرگ آن با امور مادّی نباشند و

 

بدانند كه خدمات مخلصانه‌ای را كه انجام می‌دهند اگر با تمام دنیا هم معامله نمایند، مغبون می‌شوند.

2. مطالبی را كه می‌گویید و هر سخنی را كه در هر رابطه، حتّی تعریف از اشخاص بر زبان می‌آورید حقّ باشد و سعی كنید زبانتان به باطل نرود و آیة كریمة: ﴿مَا یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ﴾[1] را مدّنظر قرار دهید.

3. سعی شود اشعار مدایح و مراثی كه خوانده می‌شود از جهت مضمون، معنویّت و پیام، بلند و عالی و برگرفته از هدایت‌های قرآنی و روایی باشد و اشعار، ضعیف و متضمّن مضامین سست، خرافی و بی‌مصدر نباشد.

4. از اشعار اغراق‌آمیز و غلوّگونه و شعارهای غالیانه و اشعار به‌اصطلاح عرفانی و صوفیانه كه برخی عقاید باطله را القا می‌نمایند باید جدّاً پرهیز نمود.

5. باید مدّاحی شعبه‌ای از تبلیغات دینی و مدّاحان محترم واسطة رساندن معارف دین و پیام های ائمّه معصومین(علیهم‌السلام)  باشند. ازاین‌رو چاكران بااخلاص آستان مقدّس حسینی اوّلاً در تصحیح عقاید و ثانیاً تهذیب اخلاق خود كوشش فراوان نمایند كه با سیما، سیره و عمل نیز بر تأثیر مضامینی كه به شعر یا به نثر القا می‌كنند بیفزایند و مصداق: اَلْمَوْعِظَةُ إِذَا خَرَجَتْ مِنْ قَلْبٍ وَقَعَتْ فِی قَلْبٍ[2] گردد.

 

6. بدیهی است آنچه بیشتر، نهاد مدّاحی را مطرح كرده و سبب ظهور آن بوده و هست، مدح اهل‌بیت(علیهم‌السلام)  و به‌خصوص ذكر مصیبات آن بزرگواران و به ویژه مصائب حضرت سیّدالشّهدا‌(علیه‌السلام) است كه حتّی در مختصرترین صورت آن، موجب بهشت می‌شود امّا مدّاحان گرامی باید برای بیدار‌کردن مردم و رشد عقلانی و فكری آنها از اشعار بامعنا و معرفت‌بخش و پندآموز در ستایش، حمد و تذكر نعمت‌های الهی استفاده نمایند.

 

[1]. ق، 18. «سخنی (از خیر و شرّ) به زبان نیاورده جز آنكه همان دم رقیب و عتید نزد آن آماده‌اند».

[2]. چون اندرز از قلب بیرون آید در دل می‌نشیند.

موضوع: 
نويسنده: