رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
دوشنبه: 11/مهر/1401 (الاثنين: 7/ربيع الأول/1444)

مصیبت پنجم

امام‌حسین‌(علیه‌السلام) تا آن دم آخر، صابر و راضی به قضای الهی بود و منسوب به آن ‌جناب است که به درگاه الهی عرض می‌کرد:

تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِی هَوَاکَا
 

 

وَأَیْتَمْتُ الْعِیَالَ لِکَیْ أَرَاکَا؛
 

 

رها کردم مردم را در هوای تو و دوستی تو ای خدای من، و اطفال خود را یتیم و کسانم و عیالم را در به‌در کردم برای دیدن رضا و رسیدن به وصل تو.

وَلَوُ قَطَعْتَنِی فِی الْحُبِّ إِرْباً
 

 

لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَی هَوَاکَا؛
 

 

 

و اگر قطعه‌قطعه کنی مرا و ریزریز سازی، هرگز دل من به‌سوی غیر تو

 

نرود و درد دل خود را به‌جای دیگر نگوید. و شاید این کلمات را در وقتی فرموده باشد که از روی زین به ضرب نیزه صالح بن وهب بر زمین افتاد.

جگر تفتیده با چشمان نمناک
گُهر ریزان ز دیده لعل می‌سُفت
تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِی هَوَاکَا
 

 

فتاد آن هیکل توحید بر خاک
به‌ شکر وصل در آن حال می‌گفت
وَأَیْتَمْتُ الْعِیَالَ لِکَیْ أَرَاکَا
 

 
موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: