وریز وجوهات
« اللَّهُمَ‏ صَلِ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدِ بْنِ‏ عَلِيٍ‏ بَاقِرِ الْعِلْمِ‏ وَ إِمَامِ الْهُدَى وَ قَائِدِ أَهْلِ التَّقْوَى وَ الْمُنْتَجَبِ مِنْ عِبَادِكَ اللَّهُمَّ وَ كَمَا جَعَلْتَهُ عَلَماً لِعِبَادِكَ وَ مَنَاراً لِبِلَادِكَ وَ مُسْتَوْدَعاً...
جمعه: 8/مرد/1400 (الجمعة: 20/ذو الحجة/1442)

معجزات حضرت صاحب‌الامر(علیه‌السلام)

پيرامون معجزات حضرت صاحب‌الزمان‌(علیه‌السلام) بايد دانست كه وجود ايشان و خصايص و خصوصياتى كه از ايشان ظاهر شده و ظاهر خواهد شد، يكى از نمونه‌هاى بى‌نظير قدرت و توانايى خداوند متعال است.

قدرت خداوند در طىّ دوره‌هاى مختلف حيات ايشان همواره در تجلّى بوده و هست و ثابت مى‌كند كه فقط نبايد به معيارهاى مادّى تكيه كرد؛ زيرا بيشتر افراد چون پديده‌ها را با آن مى‌سنجند و مسبّبات و معلولات را پس از اسباب و علل مادّى مى‌بينند، از خالق اسباب و جاعل علل غافل مى‌شوند و شناختشان محدود مى‌گردد. اين اظهار قدرت‌ها است كه وجود نبىّ و ولىّ مظهر آن مى‌شود و حساب‌هاى مادّى را باطل مى‌سازد.

بديهى است مقصود اين نيست كه فقط خدا با اين پديده‌ها شناخته مى‌شود؛ زيرا همان پديده‌هايى كه علل مادّى دارند، نيز دلايل قدرت خدا و علم و حكمت او مى‌باشند و همه، آيات حقّ و كلمات حقّ‌اند؛

 

امّا هر‌كدام از پديده‌ها به‌گونه‌اى معرفت ما را كامل مى‌نمايند كه در اين نوشته مجال شرح اين مسائل كه با الهيات ارتباط دارد، نيست.

حاصل اين است كه: وجود امام‌زمان‌(علیه‌السلام) آيت عظما و كلمه كبراى الهى است و چنان‌كه مجموع عالم بدون اينكه مانندی داشته باشد يا بشر سابقه و انسى به غير آن داشته باشد، آيت و نشانه منحصربه‌فرد خداست كه در آن ميلياردها و صد هزاران ميليارد و هرچه رقم و عدد و مافوق آن است، آيت خداست، وجود امام‌زمان‌(علیه‌السلام) نيز آيه و كلمه خداست، اگرچه از بعضى جهات و نواحى منحصربه‌فرد مى‌باشد، جاى تعجّب و استبعاد نيست. اين قدرت خداست كه ما را به تهليل و تكبير و تسبيح و تنزيه او وا‌مى‌دارد:

«فَسُبْحَانَ الَّذِي جَعَلَ أَوْلِيَاءَهُ الْأَدِلَّةَ الْبَاهِرَةَ عَلَى وُجُودِهِ وَمُظْهِرِينَ لِأَمْرِهِ وَنَهْيِهِ وَعِلْمِهِ وَحِكْمَتِهِ وَاصْطَفَاهُمْ لِغَيْبِهِ وَارْتَضَاهُمْ لِسِرِّهِ وَجَعَلَهُمْ خُلَفَائَهُ فِي خَلْقِهِ».[1]

 

[1]. اين جملات را خود مؤلف با اقتباس از زيارات مرقوم نموده است.

موضوع: 
نويسنده: