رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
شنبه: 19/آذر/1401 (السبت: 16/جمادى الأول/1444)
بسم الله الرحمن الرحیم
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً.
«اَللَّهُمَّ وَنَحْنُ عَبِیدُكَ التَّائِقُونَ إِلَى وَلِیِّكَ المُذَكِّرِ بِكَ وَبِنَبِیِّكَ، خَلَقْتَهُ لَنَا عِصْمَةً وَمَلَاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنَا قِوَاماً وَمَعَاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِمَاماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَسَلَاماً، وَزِدْنَا بِذَلِكَ یَا رَبِّ إِكْرَاماً»؛[1]

«بارالها! ما بندگان ناتوان توییم كه به ولىّ تو كه (دیدار و یادش) تو را و پیغمبرت را به یاد آرد، پناهنده و مشتاقیم، تو او را براى ما پناهگاه و تكیه‌گاه آفریدى و وى را براى بقاى ما ملجأ و نگهدار، و براى مؤمنین از ما، پیشواى مفترض‌الطاعه قرار دادى، پس از ما به حضرت او درود و سلامى فرست و مهربانى و نوازش خود را به ما بدین وسیله افزون فرمای».

                            «قسمتى از دعاى ندبه»

 


[1]. مشهدی، المزار، ص583؛ ابن‌طاووس، اقبال‌الاعمال، ج1، ص512.
نويسنده: 
کليد واژه: