رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 14/تير/1401 (الثلاثاء: 5/ذو الحجة/1443)

* خطر کم‌رنگ شدن محوریت کتاب و سنت

امروز هم، خطر کم‌رنگ‌ شدن محور بودن کتاب و سنّت در حوزه‌های شیعه رو به خودنمایی است.

ما عقیده داریم که در کتاب و سنّت همه آنچه بیانش لازم باشد در مسائل اعتقادی و ماوراء طبیعت و عالم مادّه، بیان شده است و نیازی به گدایی‌نشستن بر در مکتب‌های دیگر نداریم، و در اصل، برای هدایت همگان و دعوت همه به حقائق و عالم غیب، همین کتاب و سنّت کافی است، و به علم صحیح فقط از طریق اهل بیت وحی و رسالت می‌توان دست یافت که حضرت باقر(ع) به سلمة بن کهیل و حکم بن عتیبه، فرمود:

«شَرِّقَا وَغَرِّبَا لَنْ تَجِدَا عِلْماً صَحیحاً إلّا شَیْئاً یَخْرُجُ مِنْ عِنْدِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ».[1]

همه‌ علم، نزد آنها است و ما و همه امّت، و همه مردم وظیفه داریم به آنها رجوع کنیم و مراجعه به غیر آنها در مسائل الهی؛ خواه فلاسفه به اختلاف مشارب و مسالکی که در این مسائل دارند باشد، و خواه مدّعیان اشراق و شهود و عرفانی که مدّعی حصول آن از این طریق شده‌اند باشند، همه غیر مطمئن، و متضمّن گمراهی و خطرات بسیار است.

 

در مسائل عقیدتی و مربوط به عالم غیب، قول فصل، فقط کتاب و حدیث معتبر است، و بیش از آنچه در احادیث و قرآن کریم بیان شده است، کسی مکلّف به غور و بحث در این مسائل نیست که نه به جای مطمئنّی منتهی می‌شود، و نه برای سیر إلی الله مفید می‌باشد.

آنـچـه نـه از شـرع بر آرد علم
 

 

 

ور منم آن حرف، در آن کش قلم
 

     
 

بنابراین باید ما در معارف عقیدتی، و برنامه‌های اخلاقی، و نظامات حیاتی و فردی و اجتماعی، تنها بر محور کتاب و حدیث بگردیم.

 

[1]. «به شرق و غرب بروید. هیچ علم صحیحی پیدا نخواهید کرد مگر اینکه از نزد ما اهل‌بیت صادر شده باشد». مجلسی، بحار الانوار، ج2، ص92.

موضوع: 
نويسنده: