وریز وجوهات
حجة الاسلام والمسلمین آقای رمضانی دبیر کل مجمع جهانی اهل البیت علیهم السلام با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف با ایشان دیدار کرد. در ابتدا، ایشان گزارشی از فعالیت های گذشته و برنامه‌های آتی این مجمع...
سه شنبه: 9/آذر/1400 (الثلاثاء: 24/ربيع الثاني/1443)

* شایسته‌سالاری

اگر فقط منافع، و سود مادّي و اقتصادي معيار باشد، كه همه چيز و همه شايستگي را از دريچه بازده اقتصادي آن ببينيم، هر كاري كه بازده مادّي آن بيشتر باشد، آن کار براي هر يك از مرد و زن، شايسته‌تر است، اگرچه هزاران خيانت و جنايت در آن باشد، و اگرچه شرف انسانيّت در آن پایمال شود.

امّا اگر معيارِ شايستگي، ضوابطي عالي‌تر از اين ضابطه باشد، و براي انسان، كرامتي در نظر گرفته شود، و زن را داراي آن ارزش‌هاي انساني بدانيم، و اجتماعي را كه بدون همكاري صميمانه زن و مرد، و رابطه همانندي:

﴿هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُم لِبَاسٌ لَهُنَّ﴾؛[1]

برپا نخواهد شد، در نظر بگيريم، بايد بگوييم زندگي انساني

 

بدون همكاري مرد و زن، سعادتمندانه و قابل اعتماد، و آرام‌بخش نخواهد بود.

سهم هر يك از اين دو در تحقّق هدف‌هاي مدني، و اجتماعي و ترقّي جامعه بسيار مهمّ است كه هر كدام نباشند و سهم خود را ايفا نكنند، جامعه نمي‌تواند به سير خود ادامه دهد، بلكه به سوي انقراض و زوال خواهد رفت.

با قطع نظر از مسأله توالد و تناسل و بقای نوع، اگر زن و مرد بخواهند موضع خود را رها كنند، و مثلاً تمام كارها و مشاغل سبك و سنگين را براساس تساوي كامل توزيع نمايند، كه نقش خاصّ زن و مرد در اجتماع ظاهر نباشد، و شايستگي‌هايي كه هر يك از اين دو براي بعضی مشاغل دارند در نظر گرفته نشود، مسلّم چرخ اجتماع چنانكه بايد گردش نخواهد كرد، بلكه گرفتار ركود و توقّف خواهد شد.

 

[1]. «آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها (هر دو زينت هم و سبب حفظ يكديگريد)». بقره، 187.

نويسنده: 
کليد واژه: