وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اَسْئَلُكَ بِحَقِّ هذَا الْيَومِ الَّذِي جَعَلتَهُ لِلْمُسْلِمِينَ عِيداً(۱)   غرض از «عيد» نه آن است كه از باب جلال جامه ناز بپوشند به الطاف مزيد اي خوش آن عيد، كز آن شاه و گدا خوش باشند كه چنين «عيد سعيد» است...
سه شنبه: 21/ارد/1400 (الثلاثاء: 29/رمضان/1442)

 

49. دشمن علي(ع) غيرمسلمان است

عَنْ مُعَاوِيَةِ بْنِ حَيْدَة: قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص):

«مَنْ مَاتَ وَفِي قَلْبِهِ بُغْضُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَلْيَمُتْ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً».[1]

از معاوية بن حيده روايت است كه رسول خدا(ص) فرمود:

 

«هركه بدرود حيات گويد و در دلش دشمني علي‌ بن‌ابي‌طالب باشد پس بايست يهودي يا نصراني از دنيا رخت بربندد».

 

.[1] ديلمي، فردوس‌الاخبار، ج4، ص153. از جابر و او از رسول اكرم(ص)  روايت كرده كه حضرت فرمود: «اي علي! چنان‌كه امّتم با تو دشمني ورزيد، خداوند آنان را با نوك بيني‌شان در آتش مي‌اندازد». کنانی، تنزيه‌الشريعه، ص360؛ سیوطی، اللآلي‌المصنوعه، ج1، ص190.

و در كتاب فردوس‌الاخبار (ديلمی، ج5، ص408) و زهر الفردوس (ابن‌حجر عسقلانی، ج4، ص312) به‌صورت مسند از بهز بن حكيم از رسول خدا| روايت كرده كه فرمود: «اي علي! باكي ندارم هركس با دشمني تو دنيا را ترك گويد، يهودي بميرد يا نصراني». اين حديث را ابن‌مغازلي در مناقب (ص63) از معاوية بن حيده نقل كرده است.

و از ابی‌هارون نقل شده كه گفت: با ابن‌عمر در جايي نشسته بوديم كه نافع بن ازرق به ما نزديك شد و بالاي سر ابن‌عمر ايستاد و سوگند ياد كرد و گفت: به خدا سوگند كه بغض علي را در دل نهفته دارم. راوي گويد: ابن‌عمر سربلند كرد و گفت: خدايت دشمن بدارد، بغض شخصيّتي را در دل مي‌گيري كه يكي از سوابقش از دنيا و هرچه در آن است برتر و بهتر است.

‌ابن‌ابي‌شيبه کوفی، المصنف، ج7، ص505؛ حاکم حسکانی، شواهدالتنزيل، ج1، ص29-30، ح12.

نويسنده: