رسول الله صلى الله عليه و آله :شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ پيامبر صلى الله عليه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم... بیشتر
چهارشنبه: 28/ارد/1401 (الأربعاء: 16/شوال/1443)

98. خاندان پيامبر(ص)

عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاص: لَـمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ: ﴿فَقُلْ تَعَالَوا نَدْعُ أَبْنَاءَنا وَ أَبْنَاءَكُم﴾[1] دَعَا رَسُولُ اللهِ| عَليّاً وَفاطِمَةَ وَحَسَناً وَحُسَيْناً، فَقَالَ:

«اَللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي».[2]

از سعد بن ابي‌وقاص نقل است كه: وقتي آيه ﴿فَقُلْ تَعَالَوا نَدْعُ أَبْنَاءَنا وَ أَبْنَاءَكُم﴾؛ يعني بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت کنيم و شما فرزندان خود را، نازل شد، پيامبر اكرم(ص) علي و فاطمه و حسن و حسين را صدا زد و به درگاه الهي عرضه داشت:

«بارالها! اينان اهل و خانواده من هستند».

 

 

 

[1]. آل‌عمران، ص61.

[2]. مسلم نيشابوری، صحيح، ج7، ص120 - 121؛ ترمذي، الجامع‌الصحیح، ج4، ص293؛ احمد بن حنبل، مسند، ج1، ص185؛‌ حاکم نيشابوری، المستدرك، ج3، ص150؛ بیهقی، السنن‌الكبري، ج7، ص63؛ سیوطی، الدرالمنثور، ج2، ص39؛ ابن‌عساکر، تاريخ مدينة دمشق، ج42، ص112.

اين حديث از احاديث متواتر است.

نويسنده: