رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
جمعه: 15/مهر/1401 (الجمعة: 11/ربيع الأول/1444)

لزوم الگوبرداری جوانان از جوانی امام علی(ع)

بخش‌های زندگی آن حضرت در این عالم اگر‌چه مجموع آن از جهت طول زمان شصت و سه سال بوده است، ولی از جهت عرض و کیفیت از  شصت و سه میلیون سال و بیشتر و بیشتر عریض‌تر و پهناورتر است. آنچه به عمر انسان شرف و ارزش می‌دهد درازی زمان آن نیست، حیات بشر به ظهور خصایص عالی انسانیت و جمال آدمیّت ارزش و معنا می‌یابد.

شما جوانان عزیز، سزاوار است که دوره جوانی امام علی(ع) را الگو و سرمشق خود قرار دهید؛ نوجوانی و جوانی علی(ع) بخش‌ها و

 

سرگذشت‌های بسیاری دارد که همه جوانان را به سیر و حرکت به سوی مقامات رفیعه انسانیّت، ایمان، مقاومت و استقامت بسیج و تشویق می‌کند.

علی(ع) نوجوان و جوان بود که در میدان‌های جهاد و دفاع از اسلام فداکارانه با شجاعان بزرگ زمان دست‌وپنجه نرم می‌کرد و آنان را به خاک هلاک می‌انداخت.

در غزوه بدر، احد، احزاب، خیبر و غزوات دیگر که شرکت داشت جوان بود. در جوانی در لیلة المبیت شبی که کفّار تصمیم به قتل پیغمبر خدا داشتند در جای آن حضرت خوابید. در واقعه مباهله که با پیغمبر(ص) به فرمان خدا شرکت داشت جوان بود. وقتی که در رکوع، انگشتر خود را به سائل بخشید و آیه ﴿إِنَّمَا وَلیُّكُمُ اللّٰه...﴾[1] در شأن او نازل شد جوان بود. در آن زمان که طعام خود را به مسکین، یتیم و اسیر می‌داد و آنها را بر خود مقدم می‌کرد[2] جوان بود. در جوانی روزهایش به روزه‌داری و شب‌های او به تهجّد، عبادت و شب زنده‌داری می‌گذشت.

روزی در نوجوانی و جوانی بر او نگذشت که به فضیلت‌ها، مقامات و موضع‌های خداپسندانه مشحون نباشد. حیات جوانی و نوجوانی علی(ع) باید برای همه جوانان سرمشق و راهنما باشد. بسیاری از

 

سوابق و مناقب که از علی(ع) نقل می‌شود از جوانی ایشان است. او جوان بود ولی اگر ایمانش را با ایمان همه سالمندان صحابه می‌سنجیدند بر همه برتری داشت، بلکه سنگین‌تر از آن بود که با ایمان آنها سنجیده شود؛

لعل و مرجان را چه کس گفته است بهتر از خزف
جــان عِلوی را چه کس سنجید با نقـش جــدار
 

در اینجا به همین مناسبت کلام را به این سه بیت به پایان می‌رسانم:

یَقُولُونَ لِی فَضِّـلْ عَلِیّـاً عَلَیْـهِمْ
فَلَسْتُ أَقُولُ التِّبْرُ أَعْلَى مِنَ الحْصَـا
 

أَلَم تَرَ أَنَّ السَّیْـفَ یَزْرى بِحَــدِّهِ
مَقَالُكَ هذَا السَّیفُ أَحْدَى مِنَ العَصَا
 

إِذَا أَنا فَضَّلْتُ عَلِیّـاً عَلَـــیْهِمْ
أَکُـنْ لِلَّذی فَضَّـلْتُهُ مُتَنَقِّصــاً»[3]
 

از خداوند متعال برای همه جوانان، دانش‌آموزان و دانشجویان، توفیق در راه شناخت آن امام بزرگوار و پیروی واقعی از آن حضرت را خواستارم.

 

[1]. مائده، 55. «ولی شما تنها خداست و رسول او و کسانی که ایمان آورده‌اند؛ همان‌ها که نماز را برپا می‌دارند، و در حال رکوع زکات می‌دهند».

[2] . انسان، 8.

[3]. افندی اصفهانی، ریاض العلماء، ج5، ص504. «به من می‌گویند علی× را بر آنها برتری ده، پس من نمی‌گویم طلا از سنگریزه بالاتر است؛ آیا نمی‌بینی شمشیر با دَم خود می‌بُرّد تو می‌گویی این شمشیر بُرّنده‌تر از عصا است! وقتی من علی× را بر آنها برتری دهم درباره آنکه او را برتری داده‌ام فروگذاری و تنقیص کرده‌ام».

موضوع: 
نويسنده: