وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
سه شنبه: 30/آبا/1396 (الثلاثاء: 2/ربيع الأول/1439)

نسخه مناسب چاپSend by email
خوان گسترده رحمت / نوشتاری از آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله العالی بمناسبت روز عرفه
خوان گسترده رحمت، نوشتار مرجع عالیقدر بمناسبت روز عرفه

 

امروز روز بزرگ عرفه است. عرفان و وجدان و دريافت و احساس حضوري كه براي شخص متوجه به موقف خود در این روز حاصل مي‎شود، مادي نيست. در هنگام دعا، اشك‌ها بي‌اختيار جاري مي‎شود و ناله‎‌ها بلند مي‎گردد، دست‌ها به سوي درگاه قاضي الحاجات بالا مي‎رود. شعور انسان به فقر و ناچيزي و مسكنت و تقصير خودش، و غنا و بي‌نيازي و توانائي و فياضيت و رحمت و آمرزش و عفو و بخشش خداي تعالي زياد مي‎شود.

 

* ادعیه حیات بخش
دعا‌هايي كه خوانده مي‎شود، همه عروج دهنده و بينش آفرين و كمال بخش روح است، مخصوصاً دعاي عرفه حضرت امام حسين عليه‎السلام، و دعاي عرفه فرزند عزيزش امام زين العابدين عليه‎السلام كه نمي‎توان رقائق و معارف آنها را توصيف كرد. هر جمله از آنها نور است كه بر باطن شخص مي‎تابد و آن را روشن مي‎كند، و كدورات و زنگارهاي آن را زايل مي‎سازد، و حيات و سعادت را تفسير مي‎كند، و نعمت‌هاي خدا را بر مي‎شمارد، و قصور و تقصير آن را در اداي شكر اين نعمت‌ها شرح مي‎دهد كه هر انساني - در هر اوج از معرفت كه باشد- از خواندن آنها لذّت مي‎برد، و خود را در عوالم روحاني مشاهده كرده، و هر دم، حضور خود را در درگاه خداوند تعالي بيشتر مي‎بيند.

واقعاً جامعه‎اي كه چنين ذخائر عرفاني و تربيتي را در اختيار دارد بايد از همه اوضاع و احوال و برنامه‎هايش نور و معنويت و بي‎اعتنائي به مال و منال و اعتبارات دنيا ظاهر باشد.
در بين نعمت‌ها، اين دعا از مهمترين نعمت‌هاست كه ما از آن استفاده نمي‎كنيم و به درك حقايق آن اهتمام لازم نشان نمي‎دهيم. اگر بخواهيم در اينجا چند جمله از اين دعاها را به عنوان نمونه بياوريم هر كدامش كتابي مي‎شود، و چه خوب است كه دعا كننده سعي كند در حد معرفت خود مقاصد و مفاهيم اين دعاها را در خود بيابد و به خود بفهماند مثلا وقتي مي‎گويد: ماذا فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ وَ ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَك
بفهمد كه اين جمله تمام حقيقت و حقيقت تمام است. يكي از مختصرترين دعاهاي اين روز اين دعا است:
اَللّهُمَّ لاْ تَحْرِمْني خَيْرَ ما عِنْدَكَ لِشَرّ ما عِنْدي فَاِنْ اَنْتَ لَمْ تَرْحَمْني بِتَعَبي وَ نَصَبي فَلا تَحْرِمْني اَجْرَ الْمُصابِ عَلي مُصيبَتِهِ
باري امروز شیفتگان خاندان نبوّت، هر كدام، به زباني و با حالي با خدا مشغول راز و نيازند، و همه با خدا خلوت كرده؛ آن خدائي كه «لا يَشْغَلَهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْع وَ وَسِعَ سَمْعُهُ الأصْواتَ»، صداي همه را مي‎شنود و همه را با غذاهايي كه ملائكه ربانيين به آن تغذيه مي‎شوند كه «طعامهم التسبيح و شرابهم التهليل» غذا مي‎دهد.
و خلاصه همه جا و همه جا قُرب است و حضور و جلوه‎اي از جلوات كوه طور، اگر هم بسياري از اين حالات مجاز باشد و از حقيقت محروم باشد باز هم ظاهر آن شكوهمند و روحانيت بخش است و اگر دل صاحبش را پاك نكرده باشد دل ديگران را مي‎لرزاند و زبانشان را به تسبيح خدائي كه زبان‌ها با اختلاف لغات به ذكر او بلند است مي‎گشايد.

 

* يادي از كربلا
به سند معتبر از بشير دهان منقول است كه گفت: عرض كردم به خدمت حضرت صادق عليه‎السلام كه گاه هست حج از من فوت مي‎شود و روز عرفه را نزد قبر امام حسين عليه‎السلام مي‎گذرانم فرمود: كه نيك مي‎كني اي بشير هر مؤمني كه به زيارت قبر امام حسين عليه‎السلام برود با شناسائي حق آن حضرت در غير روز عيد نوشته شود براي او ثواب بيست حج و بيست عمرة مبروره مقبوله و بيست جهاد با پيغمبر مرسل يا امام عادل، و هر كه زيارت كند آن حضرت را در روز عيد بنويسد حق تعالي براي او ثواب صد حج و صد جهاد با پيغمبر مرسل يا امام عادل، و هر كه زيارت كند آن حضرت را در روز عرفه با معرفت حق آن حضرت نوشته شود براي او ثواب هزار حج و هزار عمرة پسنديده مقبوله و هزار جهاد با پيغمبر مرسل يا امام عادل گفتم: كجا حاصل مي‎شود براي من ثواب موقف عرفات پس آن حضرت نظر كرد به سوي من مانند كسي كه خشمناك باشد و فرمود: اي بشير هرگاه مؤمني برود به زيارت قبر حسين عليه‎السلام در روز عرفه و غسل كند در نهر فرات پس متوجه شود به سوي قبر آن حضرت بنويسد حق تعالي از براي او به هر گامي كه بر مي‎دارد حجي كه با همه مناسك به عمل آورده باشد و چنين گمان دارم كه فرمود و عمره (و غزوه).

* روز تقرّب به خداوند متعال
خلاصه اسباب اطاعت و مغفرت واقعاً فراهم و جور است، و بسيار شقي است آن كسي كه از اين زمينه و خوان گسترده و نامتناهي مغفرت و آمرزش محروم بماند.
و چقدر سعادتمندند آن مردان و بانواني كه اين روز عظيم و روحاني و جلوه‎هاي رحمت رحماني را در آن درك مي‎كنند.
و چقدر لذّت بخش است استماع صداهاي دلنواز مناجات کنندگان با خدا. در این روز، همه به تدارك گذشته و جبران مافات و اعاده حيثيت خويش مشغولند و دعاهاي وارده را مي‎خوانند.
به راستي انسان در این روز كاملاً درك مي‎كند كه در اينجا به خدا نزديكتر شده، مثل اينكه حجاب‌ها و پرده‎‌ها برداشته مي‎شوند، و فاصله‎‌ها كم مي‎گردند، و حقايقي از عالم غيب لمس مي‎شود.
ارزش اين موقف را از جنبه روحاني و معنوي و ساختن شخصيت افراد و طرد تعينات و فوائد اجتماعي و تربيتي نمي‎شود معين كرد. خدايا بحق محمد و آل محمد عليهم الصلاة والسلام همه ساله به احسن انحاء درك اين روز بزرگ و خواندن دعاهای با عظمت آن را نصيب فرما.

چهارشنبه / 8 شهريور / 1396