وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «وَ مَا رَمَيتَ إذ رَمَيتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمي» سپاس بي حدّ و حصر، خداوند متعال را سزاست که با فضل خود، و عنايات خاصّه حضرت ولي عصر عجّل الله تعالي فرجه الشريف، سپاه اسلام را بر سپاه کفر و سپاه ضدّ بشريت، پيروز نمود؛ دشمن...
شنبه: 4/آذر/1396 (السبت: 6/ربيع الأول/1439)

نسخه مناسب چاپSend by email

 دلالت نصوص جليّه قرآنی بر ولايت علی(ع)

ما در قرآن نصوصي داريم كه اينها را نصوص جليّه مي­نامند، و يك سري از آيات هم، نصوص خفيّه هستند.

نصوص جليّه، نصوصي است كه اگر اهل فهم و اطلاع اين آيات را بخوانند، صراحت آن بر ولايت اميرالمؤمنين(ع)  را متوجه مي‌شوند، مثل آيه شريفه:

﴿أَفَمَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلّا أَنْ يُهْدى‏ فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ‏﴾؛[1]

يعني آيا شخصيّتي مثل اميرالمؤمنين(ع) با اين‌همه علوم و مقامات مي‌تواند مردم را هدايت كند يا كسي كه خودش هم بايد هدايت شود؟

شما آيه:

﴿إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ﴾؛[2]

و تفسير آن را ببينيد.

رواياتي از شيعه و اهل سنّت در تفسير اين آيه نقل شده است كه اصلاً قابل مناقشه نيست. پيغمبر اكرم(ص)

 

مي‌فرمايد:

«أَنَا الْمـُنْذِرُ وَعَلِيٌّ الْـهَادِي مِنْ بَعْدِي، يَا عَلِيُّ بِكَ يَهْتَدِي الْـمُهْتَدُونَ».[3]

 

[1]. يونس، 35. «آیا کسی که به سوی حق هدایت می‌کند برای پیروی شایسته‌تر است یا آن‌کس که خود هدایت نمی‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه می‌شود؟ چگونه داوری می‌کنید؟».

[2]. رعد، 7. «تو فقط بیم‌دهنده‌ای و برای هر گروهی هدایت‌کننده‌ای است».

[3]. حسكانی، شواهد التنزيل، ج1، ص381 ـ 382؛ طبرسی، مجمع ‌البیان، ج6، ص15؛ ابن‌بطریق، خصائص الوحی المبین، ص140؛ مجلسی، بحار الانوار، ج9، ص107؛ ج23، ص2؛ و ديگر مصادر معتبر شيعه و اهل سنّت. «من هشدار دهنده هستم و علی(ع) پس از من هدایت‌گر است. ای علی(ع) به وسیله تو هدایت‌یافتگان هدایت می‌شوند».

موضوع:

نويسنده:

شنبه / 18 شهريور / 1396