رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
پنجشنبه: 20/مرد/1401 (الخميس: 13/محرم/1444)

اهدا

لا عَذَّبَ اللهُ أُمِی إِنَّها شَرِبَتْ
وَكانَ لی والِدٌ یَهْوى أَبا حَسَنٍ
 

 

حُبَّ الْوَصِیَّ وَغَذَّتْنیهِ بِاللَّبَنِ
فَصِرْتُ مِنْ ذی وَذا أَهْوى أَبا حَسَنٍ
 

 

ثواب این رساله را به روح پاك مادر عزیزم، فاطمه خانم صافى، دختر مرحوم آیت‌الله آخوند ملا محمّدعلى، هم‌حجره و شریك بحث با مرحوم آیت‌الله میرزاى شیرازى، كه مشتاق لقاى حضرت صاحب‌الزمان(علیه السلام)  بود، هدیه مى‌نمایم.

بانویى كه در معرفت و ولایت و مداومت بر ادعیه و زیارت عاشورا با حال خضوع و خشوع و بُكا، همچنین در شوهردارى و تربیت فرزند و فضایل علمى و عملى دیگر نمونه بود و در تربیت من رنج فراوان برد.

رَبِّ اغْفِرْ لی وَلِوالِدَیَّ وَارْحَمْهُما كَما رَبَّیانی صَغِیراً.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذی أَدْعُوهُ فَیُجیبُنی، وَإِنْ كُنْتُ بَخیلاً حِینَ یَسْتَقْرِضُنی. وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ أَدْعُوهُ وَلا أَدْعُو غَیْرَهُ، وَلَوْ دَعَوْتُ غَیْرَهُ لَمْ یَسْتَجِبْ لی دُعائی. وَالصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلى أَمینِ وَحْیِهِ وَخاتمِ رُسُلِهِ، أَبی الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ سِیَّمَا الَّذی بِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرى، وَبِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْاَرْضُ وَالسَّمآءُ، نامُوسُ الدَّهْرِ وَوَلِیُّ الْعَصْرِ، الْحُجَّةُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَهْدیُ أَرْواحُنا وَأَرْواحُ الْعالَمِینَ لَهُ الْفِداءُ.[1]
اَللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ، وَكَثِّرْ أَعْوانَهُ، وَاجْعَلْنا مِنْ أَنْصارِهِ وَشَرِّفْنا بِالْفَوْزِ بِلِقائِهِ، إِنَّكَ مُجِیبُ الدُّعاءِ.

 

قالَ‌ اللهُ تَعالى:
)وَإِذا سَأَلَكَ عبادی عَنی فَإِنَی قَرِیبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدّاع إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا  لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی  لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ(؛[2]

«و هنگامی‌که بندگان من، از تو دربارة من سؤال کنند، بگو: من نزدیکم دعای دعاکننده را وقتی که مرا می‌خواند، جواب می‌دهم، پس باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند، امید که راه را یافته باشند».

وَقالَ النَّبِیُّ(ص) :

«الدُّعآءُ سِلاحُ الْمُؤْمِنِ وَعَمُودُ الدِّینِ وَنُورُ السِّماواتِ وَالْاَرْضِ».[3]

«دعا، سلاح مؤمن و ستون دین و روشنایی آسمان‌ها و زمین است».

 


[1]. «سپاس خدایی راست که او را می‌خوانم پس جوابم می‌دهد، گرچه وقتی از من قرض می‌خواهد بخل می‌ورزم و سپاس خدایی را که او را می‌خوانم و جز او را نمی‌خوانم و اگر غیر او را بخوانم جوابم نمی‌دهد؛ رحمت و درود بر امین وحی او و آخرین پیامبرش ابوالقاسم محمد و خاندان پاکش باد؛ به‌ویژه آنکه به میمنت و مبارکی او، خلق روزی می‌خورند و آسمان و زمین، با وجود او پابرجا هستند، ناموس روزگار و صاحب عصر و زمان، حجت ‌بن ‌الحسن المهدی(علیهما السلام) جان ما و جان همة اهل عالم فدای او باد. خدایا فرج او را نزدیک گردان و شرایط ظهور آن حضرت را فراهم فرما و یاران او را زیاد کن و ما را از یاران آن حضرت قرار بده و شرافت رسیدن به خدمت آن حضرت را بر ما عطا کن،‌ به‌درستی‌که تو اجابت‌کنندة دعایی».

[2]. بقره، 186.

[3]. کلینی، الكافى، ج2، ص468؛ مجلسی، بحارالانوار، ج90،‌ ص288.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: