وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
سه شنبه: 30/آبا/1396 (الثلاثاء: 2/ربيع الأول/1439)

نظر عبرت

اگر نظر انسان، نظر عبرت باشد و از ظاهر دنيا، باطن آن را بشناسد،

 

نگاهش به هر چيزي و هر پديده‎اي او را از جهات متعدد هشيار و بيدار مي‎سازد و در هر ذرّه‎اي از ذرّات عالمِ امكان و هر برگي از برگ‌هاي درختان، ابوابي از معرفت و راه‌هايي براي نيل به سعادت مي‎يابد‌؛ به‌شرط اينكه در زمره آنان باشد كه: ﴿وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلاً﴾[1] در شأن آنها است و از مردماني كه وصف آنها ﴿لَهُمْ قُلُوبٌ لَايَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَايُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بَهَا﴾[2] است، نباشد.

بنابراين، كتاب تكوين ـ سراسرش و تمام ذرّاتش، كلمات، آيات و حروفش ـ پُر است از موعظه و نصيحت‌؛ به‌شرط اينكه، شخص، سواد خواندن آن و عقل فهم معاني آن را داشته باشد.

 

[1]. آل‌عمران، 191. «و در آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‎انديشند كه پروردگارا اين را بيهوده نيافريده‎اى!».

[2]. اعراف، 179. «دل‌هايى دارند كه با آن در نمى‎يابند ، و ديدگانى دارند كه با آن نمى‎بينند، و گوش‌هايى دارند كه با آن نمى‎شوند».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: