وریز وجوهات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ  الأنبِیَاءِ  و المُرسَلینَ  أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ  و عَلَی آله الطَّیِّبِینَ سِیَّمَا  بَقیَّهِ...
سه شنبه: 30/آبا/1396 (الثلاثاء: 2/ربيع الأول/1439)

نشان از خدا

نشان يافتن و نشان داشتن از خدا، همان دارا بودن اخلاق كريمه الهي است كه مهم‌ترين و سرآمد آنها علم و قدرت، دانايي و توانايي است. اين دو صفت باهم ملازمت و مصاحبت ضروريه و تنگاتنگ دارند و افتراق آنها از يكديگر ممكن نيست.

هر كجا دانايي باشد، توانايي هست و هر كجا توانايي باشد، دانايي هست. پس در ميان آنچه بشر جسته و مي‎جويد و مطالب و خواسته‎هايي كه دارد، خواسته و مطلوبي از علم بالاتر نيست كه هر‌چه طالب آن، به مطلوب مي‎رسد، باز طلبش بيشتر و به مطلوب واصل‌تر مي‎شود.

قَالَ مَوْلَانَا أَمِيرَ المُؤْمِنينَ(علیه‌السلام): «كُلُّ وِعَاءٍ يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلَّا وِعَاءُ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ».[1]

 

 

[1]. نهج‎البلاغه، حكمت 205؛ مجلسی، بحارالانوار، ج1، ص183. «هر ظرفى ممکن است به آنچه كه در آن بگذارند و بريزند تنگ گردد ، مگر ظرف دانش كه هر‌چه در آن بريزند، گنجايشِ بيشتر يابد».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: