وریز وجوهات
ز آن شخصيت عظيم كه بعد از رسول خدا صلّي‌‎الله عليه و آله اشرف كلمات الهيّه، اكبر آيات ربّانيه، ادلّ دلايل جامعه، اتمّ براهين ساطعه، وسايل كافيه و مظهر العجايب و معدن الغرايب است و مالك كلّ عظمت‌هاي انسان مافوق و برتر و خليفة ‎الله بر حق است و دوستي...
پنج‌شنبه: 21 / 09 / 2017 ( )

ملامت نفس

اين روحيه گله از نفس و توجه به منابع روحاني يا ]توجّه به[ ابتلا به خسارت‌ها و زيان‌هاي معنوي، دليل بيداري ضمير و حيات قلب و آگاهي و سلامتي روح است و ضد حالت غفلت و بي‎اعتنايي به گناه است و حالت معاتبه نفس است، كه در اصلاح باطن بسيار مؤثر است.

در احاديث شريفه، قريب به اين مضمون آمده است كه در امم گذشته، شخصي بود كه ساليان دراز عبادت مي‎كرد، سپس به رسم آن زمان‎ها قرباني كرد و مقبول درگاه الوهيت -  عزّ اسمه - نشد. او خود را و نفس خود را مخاطب قرار داد و گفت: «به من نرسيد آنچه رسيد مگر از تو و نيست گناه، مگر از تو». خطاب شد كه:  «اين نكوهش و توبيخ نفس، از آن سال‌ها عبادت، بهتر است».[1]

 


[1]. حمیری قمی، قرب‌الاسناد، ص392؛ کلینی، الکافی، ج2، ص73.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: