وریز وجوهات
  دبیر و اعضای محترم مجمع خیرین سلامت کشور با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف، با ایشان دیدار کردند. در ابتدای این دیدار، دکتر شهریاری دبیر کل مجمع، گزارشی از فعالیت‌ها و برنامه‌های این مجمع ارائه...
پنجشنبه: 4/بهم/1397 (الخميس: 17/جمادى الأول/1440)

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) شفیع انبیا و ملائکه

و راستي جاي تعجب است اگر با اين‌همه شفعا، خصوصاً شفاعت كبراي حضرت شفيع‌الأُمّه، بلكه چنان‌كه گفته شد، شفيع‌الانبيا و شفيع‌الملائكه ـ پيامبر عظيم‎الشأن اسلام(صلی الله علیه و آله) ـ و شفاعت اهل‌بيت آن حضرت -  صلوات الله عليهم اجمعين - و با اين‌همه اجر و ثواب‎هايي كه براي انواع عبادات و طاعات و اعمال خير و صنوف كارهاي نيك و برّ مقرر شده و با اينكه باب توبه مابين مشرق و مغرب باز است و با وسايل ديگري كه همه موجب ظهور رحمانيت و رحيميّت و مغفرت و بخشش خداوند متعال است، شخص، گرفتار تيه شقاوت و سقوط در هاويه عذاب و هلاكت گردد. و اگرچه شخصي قليل‌المعرفه گفت: «إِنَّمَا الْعَجَبُ مِمَّنْ نَجَا كَيْفَ نَجَا»، سخن حق و كامل و تمام آن است كه امام(علیه‌السلام) فرمود: «إِنَّمَا الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكْ»[1] زيرا نجات يافتن و سعادتمند شدن، حقّ، است و مي‎بايد كه انسان

 

سعيد و رستگار شود و شقاوت و محروم شدن از فيض خدا، باطل و خلاف اصل است.

بايد انسان، خود را در مسير كسب اين‌همه فيوضات ربّانيّه قرار دهد و راه‌هاي تابش آفتاب رحمت حق را بر روي خود نبندد و همواره از اينكه گناه، او را به سياه‌چالي بيندازد، كه بيرون آمدن از آن ناممكن شود، بيمناك باشد و از سوء عاقبت و استدارج، هميشه بر حذر باشد و آيه زير را كه نتيجه استمرار در معاصي و گناه را تكذيب و استهزاي به آيات خدا را اعلام مي‎كند، فراموش ننمايد؛

﴿ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذينَ أَساؤُا السُّوأَى‏ أَنْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُنَ[2] تا خود را به سوء اختيار خود، در هلاكت حقيقي نيندازد، نه به رحمت خدا و مغفرت او مغرور گردد و نه از آن مأيوس و نااميد شود.

و به‌طور خلاصه، در بين تمامِ عواملِ بسيارِ نجات، و اسباب هلاكت و دمار، بايد بين خوف و رجا به‌سوي رضوان خدا و سعادت دنيا و عقبا، هشيار و آگاه به جلو رفته، از شرّ شيطان و نفس امّاره، به خداوند متعال، پناه ببرد.

وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

لطف‌الله صافي

 


[1]. طبرسی، اعلام‌الوری، ج1، ص489؛ مجلسى، بحارالانوار، ج75، ص153. «در شفگتم آنکه نجات و رهايي يافت چگونه توانست نجات بيابد. در عجبم برای کسی که هلاک شد چگونه هلاک شد».

[2]. روم،10. «سپس سرانجام كسانى كه بد عملى كرده بودند ، بدتر شد چرا كه آيات الهى را انكار و به آنها استهزا مى‎كردند».

موضوع: 
نويسنده: