وریز وجوهات
شب‌هاي مسجدالحرام در دنيا هيچ مجلس شب نشيني سالم و شب زنده‎داري و انس و سير در عوالم روحاني مثل شب زنده‎داري در مسجدالحرام كه لذت بخش و آرام ساز روح باشد وجود ندارد. هر چه انسان نگاه مي‎كند و هرچه مي‎بيند روحانيت و مظاهر بيداري وجدان و سير و...
پنج‌شنبه: 21 / 09 / 2017 ( )

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) شفیع انبیا و ملائکه

و راستي جاي تعجب است اگر با اين‌همه شفعا، خصوصاً شفاعت كبراي حضرت شفيع‌الأُمّه، بلكه چنان‌كه گفته شد، شفيع‌الانبيا و شفيع‌الملائكه ـ پيامبر عظيم‎الشأن اسلام(صلی الله علیه و آله) ـ و شفاعت اهل‌بيت آن حضرت -  صلوات الله عليهم اجمعين - و با اين‌همه اجر و ثواب‎هايي كه براي انواع عبادات و طاعات و اعمال خير و صنوف كارهاي نيك و برّ مقرر شده و با اينكه باب توبه مابين مشرق و مغرب باز است و با وسايل ديگري كه همه موجب ظهور رحمانيت و رحيميّت و مغفرت و بخشش خداوند متعال است، شخص، گرفتار تيه شقاوت و سقوط در هاويه عذاب و هلاكت گردد. و اگرچه شخصي قليل‌المعرفه گفت: «إِنَّمَا الْعَجَبُ مِمَّنْ نَجَا كَيْفَ نَجَا»، سخن حق و كامل و تمام آن است كه امام(علیه‌السلام) فرمود: «إِنَّمَا الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكْ»[1] زيرا نجات يافتن و سعادتمند شدن، حقّ، است و مي‎بايد كه انسان

 

سعيد و رستگار شود و شقاوت و محروم شدن از فيض خدا، باطل و خلاف اصل است.

بايد انسان، خود را در مسير كسب اين‌همه فيوضات ربّانيّه قرار دهد و راه‌هاي تابش آفتاب رحمت حق را بر روي خود نبندد و همواره از اينكه گناه، او را به سياه‌چالي بيندازد، كه بيرون آمدن از آن ناممكن شود، بيمناك باشد و از سوء عاقبت و استدارج، هميشه بر حذر باشد و آيه زير را كه نتيجه استمرار در معاصي و گناه را تكذيب و استهزاي به آيات خدا را اعلام مي‎كند، فراموش ننمايد؛

﴿ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذينَ أَساؤُا السُّوأَى‏ أَنْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُنَ[2] تا خود را به سوء اختيار خود، در هلاكت حقيقي نيندازد، نه به رحمت خدا و مغفرت او مغرور گردد و نه از آن مأيوس و نااميد شود.

و به‌طور خلاصه، در بين تمامِ عواملِ بسيارِ نجات، و اسباب هلاكت و دمار، بايد بين خوف و رجا به‌سوي رضوان خدا و سعادت دنيا و عقبا، هشيار و آگاه به جلو رفته، از شرّ شيطان و نفس امّاره، به خداوند متعال، پناه ببرد.

وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

لطف‌الله صافي

 


[1]. طبرسی، اعلام‌الوری، ج1، ص489؛ مجلسى، بحارالانوار، ج75، ص153. «در شفگتم آنکه نجات و رهايي يافت چگونه توانست نجات بيابد. در عجبم برای کسی که هلاک شد چگونه هلاک شد».

[2]. روم،10. «سپس سرانجام كسانى كه بد عملى كرده بودند ، بدتر شد چرا كه آيات الهى را انكار و به آنها استهزا مى‎كردند».

موضوع: 
نويسنده: