رسول الله صلى الله عليه و آله :شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ پيامبر صلى الله عليه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم... بیشتر
چهارشنبه: 4/خرد/1401 (الأربعاء: 23/شوال/1443)

تربت خونين

يعقوبي مي‏نويسد: اولين كسي كه بانگ ناله‏اش در مصيبت حسين‏‌(علیه‌السلام) در مدينه بلند شد، امّ‌سلمه، همسر پيغمبر‏‌(ص) بود؛ زيرا پيامبر‏‌(ص)  شيشه‏اي را كه در آن تربتي قرار داشت به او داد و فرمود: «جبرئيل به من اعلام كرده كه امّت من حسين را مي‏كشند» و اين تربت را به من داد. آن‌گاه به امّ‏سلمه فرمود: «وقتي اين خاك به خون تازه تبديل گرديد، بدان كه حسين كشته شده است». آن خاك نزد امّ‏سلمه بود (تا وقتي كه حسين به عراق حركت كرد). امّ‏سلمه همواره در آن نظر مي‏كرد وقتي ديد آن خاك، خون شده، فرياد زد: «وَاحُسَيْناهُ وَا إِبْنَ رَسُولِ اللهِ».

زن‌ها از هر سو بانگ‏شان به ناله بلند شد تا آنكه مدينه پر از شيون و ضجّه گرديد به‌طوري‌كه مانند آن هرگز شنيده نشده بود.[1]

 

 

[1]. يعقوبی، تاريخ، ج2، ص245-246.

نويسنده: 
کليد واژه: