وریز وجوهات
  ای دخت گرامی پيمبر * ای سرّ رسول در تو مضمر در بيت شريف وحی، خاتون * بر چرخ رفيع مَجد اختر ای شبه نبی به خلق و اوصاف * ای نور مجسّم مصوّر ای خادم خانه‌ تو حوّا * و ای حاجب درگه تو هاجر در طورِ لقا يگانه بانو * در مُلك وجود...
دوشنبه: 5/اسف/1398 (الاثنين: 29/جمادى الآخر/1441)

بوسه شيرين پيامبر(ص)

پيغمبر‏‌(ص) حسين‌(علیه‌السلام) را با آن بوسة شيرين و لذيذ مي‏بوسيد؛ چون جانش گنجينة معاني و حقايق بزرگ بود.

و آن‌گاه كه مي‏فرمود:

«اَللَّهُمَّ أَحِبَّهُ فَإِنِّي اُحِبُّهُ»؛

«خدايا! او را دوست بدار، زيرا من او را دوست مي‏دارم».

گويي درحالي‌كه به حسين‌(علیه‌السلام) اشاره مي‏كرد به مردم مي‏فرمود:

«أَنَا هُنَا»؛

«من اينجا هستم».

يعني؛ مرا پيش حسين‌(علیه‌السلام)  بجوييد.

علایلي ادامه مي‌دهد: فرق حبّ و عاطفه، اين است كه عاطفه كمتر از

 

حبّ بوده و شرايط محبّت در آن ملاحظه نمي‏شود، امّا حبّ زماني هويدا مي‌گردد كه محبوب برگزيده باشد، و پيغمبر‌(ص) حسين را به حقيقت دوستي و حُبّ، دوست مي‏داشت؛ زيرا حسين برگزيدة او بود، و خدا حسين را دوست مي‏داشت؛ زيرا كه او شفق آفتاب نبوّت بود.[1]

 

[1]. علايلی، سمو‌المعني، ص76 - 77

نويسنده: 
کليد واژه: