وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و الصّلوة و السّلام علی سیّد الأنبیاء و المرسلین أبی القاسم المصطفی محمّد و آله الطیبین الطاهرین سیّما بقیة الله فی الأرضین عجّل الله تعالی فرجه الشریف. عَنْ أَبِي عَبْدِ الله عليه‌السلام قَالَ: «...
دوشنبه: 26/آذر/1397 (الاثنين: 8/ربيع الثاني/1440)

اعتراف همگان به عجز از وصف علی(ع)

وَمَاذَا يَقُولُ النَّاسُ في مَدْحِ مَنْ أَتَتْ
مَدائِحُهُ الغَرّاءُ فـي مُحْکَـمِ الذِّکْرِ[1]

کــتاب فضل تو را آب بحر کافي نيست
که تر کنند سر انگشت و صفحه بشمارند
 

از آن شخصيت عظيم که بعد از رسول خدا(ص) اشرف کلمات الهيّه،

 

اکبر آيات ربّانيه، ادلّ دلايل جامعه، اتمّ براهين ساطعه، وسايل کافيه و مظهر العجائب ومعدن ‌الغرائب است و مالک کلّ عظمت‌هاي انسان مافوق و برتر و خليفة‎ الله برحقّ است و دوستي او عنوان صحيفه مؤمن[2] و علامت طهارت مولد است،[3] اگر انسان، همه زبان‎هاي گويا را در دهان داشته باشد و با هرکدام از آنها جاودانه مدح و ثنا بگويد، از حرف نخستين مدح او، بيشتر نخواهد گفت و زبان حالش اين شعر خواهد بود:

ايـن شرح بي‎نهايت کز وصف يار گفتند
حــرفي است از هزاران کاندر عبارت آمد
 

 

[1] . «مردم چه چیزی می‌گویند در مدح و ستایش کسی که ستایش‌های درخشان او در قرآن آمده است».

[2].  خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج5، ص177؛ ابن‌مغازلی، مناقب، علی بن ابی‌طالب× ص198؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج2، ص3؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج5، ص230؛ ابن‌بطریق، عمدة عیون صحاح الاخبار، ص370؛ ابن‌شاذان قمی، الروضة فی فضائل امیرالمؤمنین×، ص66؛ سیوطی، الجامع الصغیر، ج2، ص182؛ متقی هندی، کنز العمال، ج11، ص601؛ مجلسی، بحار الانوار، ج39، ص284، 305.

[3] . جزری، اسنی المطالب، ص57 ـ 58؛ امینی، الغدیر، ج3، ص26؛ ج4، ص322؛ مرعشی نجفی، شرح احقاق الحق، ج7، ص266؛ ج21، ص366 ـ 367.

موضوع: 
نويسنده: