وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الإمام الصادق عليه السلام: «مَن قَال فينا بَيتَ شعر بَني اللهُ له بَيتاً في الجنة» السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ للهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ...
يكشنبه: 29/مهر/1397 (الأحد: 10/صفر/1440)

مناجات و نيايش

«اَللّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دينَكَ وَسُنَّةَ نَبِيِّكَ، حَتّى لا يُسْتَخْفَیَ بِشَيْء مِنَ الْحَقِّ مَخافَةَ أَحَد مِنَ الْخَلْقِ»؛[1]

«خدايا به‌سبب ظهور مهدی منتظر(عج) دين خود و سنّت پيغمبر را آشكار كن، آن‌چنان ‌كه از بيم احدی از خلق، چيزی از حقّ پنهان داشته نشود، و حق‌گويی و حق‌پرستی در همه‌جا و برای همه‌كس آزاد باشد».

«اَللّهُمَّ إِنّا نَرْغَبُ إِلَيْكَ في دَوْلَةٍ كَريمَةٍ، تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَأَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَأَهْلَهُ، وَتَجْعَلُنا فيها مِنَ الدُّعاةِ إِلى طاعَتِكَ وَالْقادَةِ إِلى سَبيلِكَ، وَتَرْزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ»؛[2]

«خدايا! ما از تو دولت با كرامتى می‌خواهيم كه به آن،

 

اسلام و اهل اسلام را عزيز گردانی، و نفاق و اهل نفاق را خوار سازی، و ما را در آن دولت از دعوت‌كنندگان به‌سوی طاعتت و رهبران به‌سوی راهت قرار دهی، و كرامت دنيا و آخرت را برای ما روزی فرمايی».

خدايا! تو را سپاس مى‌گوييم و هر كار و هر سختى را فقط با نام تو آغاز مى‌كنيم و جز تو را نيايش و پرستش نمى‌نماييم و از غير تو يارى نمى‌خواهيم.

چقدر از حقيقت و آزادى دور افتاده‌اند آنان كه سخنان و كارهايشان را به نام سركشان و ستمگران مى‌گشايند و به شرك و بت‌پرستى مى‌گرايند، و در برابر نابكاران و استضعاف‌گران به تملّق و چاپلوسى و مدح و نيايش مى‌ايستند و شرافت انسانيت خود را به طمع مال و مقام نابود مى‌كنند.

خدايا! به بندگان برگزيده و نيك و فروتنت كه وجودشان از استكبار و استثمار و استبداد و استضعاف ديگران منزّه است، و به نمونه‌هاى رحمت و مهر و برابرى و برادرى و انسان‌دوستى و خيرخواهى؛ به پيامبرانى كه براى راهنمايى بشر و آزادى انسان‌ها از ذلّت و اسارت فرستاده‌اى، خصوصاً گرامى‌ترين و عزيزترين بنده‌ات، سرحلقه اصفيا، خاتم انبيا محمّد مصطفى و خاندان پاك و پاكيزه‌اش درود مى‌فرستيم و به آن شخصيت عظيمى كه به فرمان تو كاخ‌هاى ستمگران را ويران، و بيدادگرى و فساد و استبداد را ريشه‌كن مى‌سازد و جهان را در پناه

 

حكومت اسلام و نظامات قرآن، از شرّ كفر و شرك و رژيم‌هاى فاسد و نظامات استعبادى و غيرانسانى نجات مى‌دهد، حضرت ولى عصر و امان دهر، صاحب‌الامر حجة بن الحسن العسكرى‘ صلوات و سلام عرض مى‌كنيم.

خداوندا! اين آيه از كتاب بزرگ توست:

(وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ)؛[3]

«و چنین می‌خواهیم که بر آنان‌که در زمین به استضعاف گرفته شده‌اند، منّت گذاشته و آنان را پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم».

بارالها! تو وعده داده‌اى به آنان كه در اين زمين استضعاف مى‌شوند و حقوق و آزادى و موجوديت‌شان مورد تعرض و دستبرد واقع مى‌شود، منّت گذارى و آنان را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهى.

تو خواسته‌اى كه ضعيفان، و آنان كه از حقوق خود محروم شده‌اند، با ظهور مهدى(عج) ناگهان به‌پا خيزند و انقلاب كنند و با بزرگ‌ترين نهضت آزادى‌بخش، طاغيان و ياغيان و جباران را از صفحه زمين براندازند و به حيات زورمندان ستم‌كيش و قوى‌پنجگان ددمنش پايان دهند، و قصرهايشان را بر سرشان ويران، و جهان را از آلودگى عناصر كثيف ناپاك، پاك سازند.

 

آفريدگارا! تو وعده داده‌اى كه مؤمنان و بندگان صالح و شايسته‌ات را به رهبرى مهدى آل محمّد(عج) در زمين خلافت دهى، تا نهضت جهانى اسلام را عليه بيدادگران و كسانى كه حقوق ضعفا را پامال، و بر آنها به زور حكومت مى‌كنند.

و عليه سرمايه‌دارانى كه اموال ملّت ها را به يغما برده و رباخوارانى كه با سرمايه‌گذارى در بانك‌ها، خون نيازمندان بى نوا را مكيده و به تهيدستان و افتادگان رحم نمى‌نمايند.

و عليه دانشمندانى كه علم خود را وسيله كسب مال و جاه، و تقرب به فرمانروايان، و توجيه تجاوزات آنها قرار داده، و در برابر منكرات و ستمگرى‌ها و فحشا و هتك نواميس و تجاوز به احكام تو، قفل خاموشى بر دهن زده‌اند.

و عليه آنان كه با حكومت و احكام تو مخالفت مى‌كنند.

و عليه اجتماعات فاسدى كه زن و مردش در منجلاب فساد و فحشا، نابكارى، بى‌عفتى و بى‌حجابى و خودفروشى غوطه‌ور شده اند، آن‌چنان انقلابى بى‌امان و دگرگون‌كننده و وسيع و همه‌جانبه برپا كنند كه به تمام بدبختى‌ها، نابسامانى‌ها، نابرابرى‌ها، بوالهوسى‌ها و تبعيضات خاتمه دهند، و رعب و وحشت و ترس و بيم بشر را از شكنجه و آزارهاى روحى و جسمى، به امن و آرامش تبديل سازند.

خدايا! اين سخن محكم و مؤكّد توست:

 

(وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً)؛[4]

«خداوند به كسانی از شما كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دهند وعده داده است كه حتماً ایشان را در زمین جانشین و خلیفه قرار دهد ـ همان‌گونه که پیشینیان را خلافت بخشید ـ و دینشان را که برایشان انتخاب کرده و پسندیده است، پابرجا و برقرار سازد و آن‌چنان ترس و ناامنیِ آنان را به آرامش و امنیت تبدیل کند که فقط مرا پرستیده و هیچ چیز را شریک من قرار ندهند».

الها! پايان امور از براى تو و بازگشت همه به‌سوى تو و سرانجام نيك براى بندگان و پرستندگان توست، آنان كه زمامدارى و حكومتشان بر اساس پرستش تو و نظام اجتماعى و اقتصادى و سياسى دين توست. آنان كه در قرآن مجيد در توصيفشان فرموده‌اى:

(الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتُوا
 
الزَّكاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَللّٰهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ)؛[5]

«آنان‌که اگر در زمین مستقرشان سازیم، نماز به‌پا می‌دارند زکات می‌دهند، امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، و پایان امور از برای خداست».

خدايا! تو اراده كرده‌اى كه فرعونيان و هامانيان جهان را به كيفر برسانى و روز سياهى را كه از آن بيم دارند، به آنها بنمايانى. تويى كه فرموده‌اى:

(وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهامانَ وَجُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ)؛[6]

«و نشان دهیم به فرعون و هامان و لشکریانش، آنچه را بیم داشتند».

خدايا! تو مى‌دانى كه در جهان، كسانى كه تو را مى‌پرستند و به عدالت، انسانيت، شرف، فضيلت و حقيقت ايمان دارند، مستضعف شده، و مستكبرين شرق و غرب و آنها كه از تو بيگانه‌اند و انديشه‌هاى شيطانى و آرمان‌هاى حيوانى دارند، قوى‌پنجه و سركش گشته‌اند.

پروردگارا! تو آگاهى كه ضعيف شمرده شدگان، از دست استضعاف‌گران و ستمگران چه مى‌كشند و تو مى‌دانى كه زورمندان براى زيردستان، هر روز و شب چه نقشه‌هاى جنايت‌كارانه طرح

 

مى‌كنند و تو دانايى كه اگر از عدل، صلح، آزادى، مساوات، انقلاب، همكارى، همزيستى، دموكراسى، سوسياليزم، رفاه و هر لفظ و اصطلاح ديگر دم مى‌زنند، دروغ مى‌گويند و اين الفاظ را بهانه‌اى براى رسيدن به مقاصد خائنانه و تسلط بر بندگان تو و غارت‌كردن ثروت و ذخاير مالى و معادن آنها كرده‌اند.

تو مى‌دانى كه زورمندان بزرگ، همان‌ها كه پرونده‌هاى خيانت و آلودگى‌ها و شهوت‌رانى‌هاشان، كثيف‌ترين و رسواترين پرونده‌ها است، چگونه مى‌خواهند دنيا را يك لقمه كنند و خود و گروهشان، آن را يك‌جا ببلعند. و تو مى‌دانى كه سرمايه‌داران بزرگ دنيا ـ كه بيشتر يهودى و يهودى‌منش هستند و دارايى‌هاى بى‌حساب را از غصب اموال كارگران مظلوم و توده‌هاى محروم اندوخته كرده‌اند و بر سياست، اقتصاد، فرهنگ، علم و اخلاق بشر مسلط شده‌اند ـ همه را در مسير ارضاى شهوات و اندوختن سرمايه استخدام كرده‌اند و چه جنايت‌ها و قتل‌عام‌ها مى‌كنند و چه جنگ‌هايى را برپا كرده و چه خون‌هايى را مى‌ريزند. صدها هزار انسان بى‌گناه را در فلسطين از خانه و كاشانه خود آواره كرده و در بيابان‌ها و صحراها سرگردان ساخته و هر روز هم به بهانه‌اى به آنها حمله‌ور مى‌شوند، و زن و بچه و كوچك و بزرگشان را مى‌كشند.

بارالها! تو مى‌دانى كه تبعيضات نژادى چگونه به زور اقويا و زمامداران ملل متمدن نما، هنوز هم كه هنوز است، قيافه زشت خود را نشان مى‌دهد.

 

تو دانايى كه بانوان به اسم آزادى و مساوات، غير متساوى در اسارت افتاده و وسيلة اطفاى شهوت مردان شده، و امنيت و آسايش ندارند، و از حقيقت مقدّس و رمز متعالى رابطة ازدواج و محيط انس و اطمينان و پر مهر و لطف خانواده محروم شده‌اند، و روزبه‌روز اين تمدن منحوس يا توحش قرن اتم، آنها را به‌سوى سياه‌چال‌هاى سقوط پرت مى‌كند.

تو آگاهى كه در فرهنگ و تمدن غرب و شرق، غيرت، همت، فداكارى، عفّت و نجابت، حجاب، حيا و آزرم، چسان مفهومش مسخره و مبتذل و بى‌ارزش شده است كه از آن چيزى جز لفظ باقى نمانده است.

خدايا! اگر ما به‌پا نخيزيم و بنشينيم و اين‌همه صحنه‌هاى گمراهى و تباهى را در جهان ببينيم و تكان نخوريم، در پيشگاه تو به‌شدّت مسئول و مقصّريم.

همة سنّت‌هايى كه تو برقرار كرده‌اى، يار مظلومان و محرومانى هستند كه براى برپاداشتن حقّ و مبارزه با جهل و ظلم و باطل قيام مى‌كنند و جنود و امدادهاى تو، همه پشتيبان حقّ‌پرستان و عدالت‌خواهان مى‌باشند و براى نابودى ظلم و باطل، و ايجاد و گسترش حكومت حقّ و عدل، در كنار اهل حقّ و مجاهدان واقعى قرار دارند.

تو از مطبوعات دنيا، سينماها، مراكز فساد و فحشاى سياست‌ها، بازرگانى‌ها، فرهنگ‌ها و تعليم‌و‌تربيت‌ها، و از همة اوضاع آگاهى

 

و مى‌بينى كه همة اين نمونه ها، مظاهر انحطاط فكر بشر و گرايش او به‌سوى حيوانيت شده است.

جهان به دو جبهة تقسيم شده است: جبهة زورمندان و استضعاف‌گران و جبهه اكثريت استضعاف شده.

خدايا! ما نمى‌دانيم وقت ظهور فرا رسيده يا نه؟! امّا اين‌قدر مى‌دانيم كه مستضعفيم، و اگر آن انقلاب تمام عيار مهدى آل محمّد(عج) وقتش نرسيده باشد، تو بايد به ما همت و نهضت و شوق دهى تا به‌پا خيزيم و مشعل علم و هدايت اسلام را به دست گرفته و با همراهى و همكارى صدها ميليون مستضعف خداپرست، با صفوف فشرده و متّحد، دين تو را يارى كنيم و احكام تو را حاكم سازيم و قرآن را منبع الهام و حركت خود قرار دهيم و به‌سوى آينده‌اى درخشان و اسلامى كه نشانه آينده تابناك عصر حكومت مهدى(عج) باشد، پيش رفته و روز بيدادگر و دشمن دين تو را سياه سازيم.

خداوندا! يأس و نااميدى از رحمت تو در هيچ حال جايز نيست، و تو خود فرموده‌اى:

(إِن تَنصُرُوا اللهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ)؛[7]

«اگر خدا را یاری کنید، او هم شما را یاری می‌نماید و گام‌هایتان را استوار می‌دارد».

 

و 

(وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَإِنَّ اللهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ)؛[8]

«و آنان‌که در راه ما جهاد کنند؛ البته آنان را به راه‌هایمان هدایت می‌کنیم، و خداوند هر آینه با نیکوکاران است».

و با وعده‌هاى صريح تو هيچ‌كس را در ترك يارى حقّ و يارى دين تو عذرى نيست و انتظارى كه دستاويز تبليغات دشمنان اسلام عليه مسلمين شده است، از اسلام نبوده؛ بلكه عين رضايت به وضع موجود و امضاى نابسامانى‌ها و عقب‌ماندگى‌ها، و مخالفت با تحول و تكامل انقلاب اسلام است، كه اين انتظار، آن انتظارى كه در قرآن و احاديث و روايات دستور داده شده، نيست.

ما را از انتظار بى‌هدف و بى‌معنا دور ساز و به آن انتظار حقيقى كه عامل جنبش و حركت و مبارزه و مقاومت است، هدايت و آشنا كن.

بارالها! ما را به مسئوليت‌هاى خطيرى كه در برابر تو، نسبت به دين تو و كتاب و احكام تو داريم، راهنمايى فرما؛ و به ما توفيق كامل عطا كن تا وظايف خود را در راه يارى هدف‌هاى عالى اسلام

 

و اجراى احكام آن و امر به معروف و نهى از منكر، نصب‌العين و برنامه خود قرار دهيم.

(رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ)؛[9]

«پروردگارا! بر ما صبر و پایداری ببخش، گام‌هایمان را استوار بدار، و ما را بر قوم کافران یاری عنایت فرما».

 

 

[2]. طوسی، مصباح‌المتهجد، ص581؛ ابن‌طاووس، اقبال‌الاعمال، ج1، ص142 (دعاى افتتاح، مروى از حضرت مهدى(عج).

[3]. قصص، 5.

[4]. نور، 55.

[5]. حج، 41.

[6]. قصص، 6.

[7]. محمّد، 7.

[8]. عنكبوت، 69.

[9]. سوره بقره، آيه 250.

نويسنده: