وریز وجوهات
مشهد مقدس همزمان با سالروز شهادت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه‌السلام، سراسر اندوه و اشک بود.   هیئات و دسته‌های بزرگ عزاداری و جمعیت چند هزار نفری دوستداران و شیعیان امیرالمومنین علی علیه‌السلام با چشمانی اشکبار و قلوبی...
پنجشنبه: 31/خرد/1397 (الخميس: 7/شوال/1439)

مقاومت، در برابر بازگشت به جاهليت

مسلمانى كه با چنين فكر و عقيده آينده‌گرا زندگى مى‌كند، هرگز با گروه‌هاى فاسد و مشرك و خدانشناس همراه نمى‌شود و تا مى‌تواند تقدّم و نوگرايى و آينده‌بينى خود را حفظ كرده و ثابت و استوار به‌سوى هدف پيش مى‌رود.

او اطمينان دارد و به يقين مى‌داند كه بساط ظلم و فساد برچيده شدنى است؛ چون بر جامعه و بر فطرت بشر تحميل است و آينده براى پرهيزكاران و زمين از آن شايستگان است:

(إِنَّ الْأَرْضَ للّٰهِ يُورِثُها مَن يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ)؛[1]

«همانا زمین از آنِ خداست و به هرکس از بندگانش که بخواهد، به ارث می‌دهد و عاقبت از آن متقین است».

بنابراين مسلمان تسليم ظلم و فساد نمى‌شود و با ستمگران و مفسدان همكار و همراه و هم‌صدا نخواهد شد.

اين اصل انتظار مانند يك قوه مبقيه و عامل بقا و پايدارى،

 

طرف‌داران حقّ و عدالت و اسلام‌خواهان حقيقى را در برابر تمام دستگاه‌هاى فشار، استعباد، جهل و شرك، بشرپرستى و فسادانگيزى پايدار نگه مى‌دارد و همواره بر روشنى چراغ اميدوارى منتظران و ثبات قدم و مقاومت آنها مى‌افزايد و آنان را در انجام وظايف، شور و شوق و نشاط مى‌دهد.

اين اصل انتظار است كه در مبارزه حقّ و باطل، صفوف طرف‌داران حقّ را فشرده‌تر و مقاوم‌تر مى‌كند و آنها را به نصرت خدا و فتح و ظفر نويد مى‌دهد و گوش آنها را همواره با صداهاى نويدبخش قرآن آشنا مى‌دارد:

(قُلِ انتَظِرُوا إِنّا مُنتَظِرُونَ)؛[2]

«بگو: منتظر باشید که ما هم منتظریم».

(فَتَرَبَّصُوا إِنّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ)؛[3]

«منتظر باشید که ما هم با شما منتظریم».

(فَانتَظِرُوا إِنِّى مَعَكُم مِنَ الْمُنتَظِرِينَ)؛[4]

«منتظر باشید که من هم با شما منتظرم».

خاص و عام، شيعه و سنى، از رسول خدا‘ روايت كرده‌اند كه فرمود:

«لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيا إِلاّ يَوْمٌ واحِدٌ، لَطَوَّلَ اللهُ
 
ذلِكَ الْيَوْمَ حَتّى يَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي يُواطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَكُنْيَتُهُ كُنْيَتِي، يَمْلَاُ الْأَرْضَ عَدْلا وَقِسْطاً كَما مُلِئَتْ جَوْراً وَظُلْماً»؛[5]

«اگر نماند از دنيا مگر يك روز، خداوند متعال آن روز را طولانى فرمايد تا بيرون آيد مردى از فرزندان من كه نامش نام من و كنيه‌اش كنيه من باشد، زمين را پر از عدل و داد می‌كند، همچنان كه از جور و ظلم پر شده باشد».

اين انتظار، ضعف و سستى و مسامحه در انجام تكاليف و وظايف نيست و عذر براى كسى در ترك مبارزه مثبت يا منفى و ترك امر به معروف و نهى از منكر نمى‌باشد، و سكوت و بى‌حركتى و بى‌تفاوتى و تسليم به وضع موجود و يأس و نااميدى را هرگز با آن نمى‌توان توجيه كرد.

اين انتظار، حركت، نهضت، فداكارى، طرد انحراف و مبارزه با بازگشت به عقب و ارتداد است، مكتب زنده و سازنده اسلام و محمّد، على و زهرا و حسن و حسين و زين‌العابدين و تمام ائمه(علیهم السلام) و ساير اصحاب و ياران خاص و پيروان آنهاست. اگر نادانان يا مغرضان آن را به‌طور ديگر تفسير كرده و آن را مكتب كناررفته‌ها و كنارگذاشته شده‌ها،

 

بيچاره‌ها، مأيوسان، تن به خوارى دادگان، چاپلوسان و دين‌فروشان معرفى كنند، خود در رديف يهود، كه مصداق:

(يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ)؛[6]

«کلام‌ها و سخنان را از مواضع اصلی خود تحریف و دگرگون می‌کنند».

مى‌باشند، قرار داده‌اند.

(يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنّا بِأَفْواهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هادُوا سَمّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمّاعُونَ لِقَوْم آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ)؛[7]

«ای پیامبر! آنان‌که به زبان گفتند: ایمان آوردیم؛ ولی قلب‌هایشان ایمان نیاورد و به‌سوی کفر سرعت گرفته‌اند، تو را ناراحت نکنند و همچنین آن یهودیانی که حرف‌های تو را تحریف کرده و به دروغ، سخنان فتنه‌خیز برای قومی که پیش تو نیامده‌اند، نقل می‌کنند. اینان سخنان را مطابق میل و هوای‌نفس خود از مواضع اصلی‌اش تحریف می‌کنند».

 


[1]. اعراف، 128.

[2]. انعام، 158.

[3].  توبه، 52.

[4]. اعراف، 71.

[5]. طوسی، الغيبه، ص180 - 425؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج2، ص67؛ ابن ابی‌جمهور احسائی، عوالی اللئالی، ج4، ص91؛ سيوطی، الجامع‌الصغير، ج2، ص438.

[6]. نساء، 46.

[7]. مائده، 41.

نويسنده: