وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الإمام الصادق عليه السلام: «مَن قَال فينا بَيتَ شعر بَني اللهُ له بَيتاً في الجنة» السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ للهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ...
يكشنبه: 29/مهر/1397 (الأحد: 10/صفر/1440)

انتظار، عامل پايدارى

در برابر رهبرى‌هاى فاسد

يگانه يا مهم‌ترين چيزى كه مسلمانان را در برابر اين وضع نگاه داشت و آنها را در حال اعتراض به اوضاع و تقاضاى اجراى برنامه‌هاى اسلامى شجاع و دلير مى‌كرد، وعده‌هاى قرآن و پيغمبر(ص) بود كه: اين دين از بين نمى‌رود و آينده براى اسلام است، اسلام عالم‌گير و پرچم حكومت توحيد و حق و عدل در سراسر جهان به اهتزاز در خواهد آمد.

اين وعده‌ها بود كه مسلمانان را در برابر حوادثى مثل تسلط بنى‌اميه، جنگ‌هاى صليبى، هجوم چنگيز و بالاخره استعمار قرن اخير، پايدار و شكيبا نگه داشت و سرانجام مسلمانان را عليه آنان به جهاد و پيكار برانگيخت.

اين وعده‌ها كه واقعيت آن را حقايق مسلّم دينى و تاريخى صددرصد ثابت كرده است و دلايل قطعى آن را در كتاب نويد امن و امان نگاشته‌ايم، همواره به مسلمانان نويد مى‌داد كه دور اسلام

 

و روزگار آن به پايان نمى‌رسد و حكومت‌هايى مانند بنى‌اميه و بنى‌عباس، مظهر كمال و پيشرفت و نمايش رژيم سياسى و روش رهبرى حقّ و عدالت اسلام نيستند و بايد در انتظار آينده بود و عقب‌نشينى نكرد، از مرزها و سنگرها حمايت و حفاظت كرد، تا آن عصر طلايى و دوران حكومت مطلقه حقّ و عدالت فرا رسد، و موعود آخرالزمان كه از دودمان پيغمبر اسلام(ص) و فرزندان على و فاطمه(علیهما السلام) و نهمين فرزند سيّدالشهدا حسين(ع) و يگانه فرزند بى‌مانند حضرت امام حسن عسكرى(ع) است، ظاهر شود و تمام برنامه‌هاى اسلام اجرا گردد. دنيا از اين‌همه اضطرابات روزافزون، ناامنى‌ها، افكار متضاد و رژيم‌هاى رنگارنگ ظالمانه نجات يافته و در مهد امن و امان و اطمينان و اعتماد و اتّحاد قرار بگيرد.

مسلمان هميشه به‌سوى آينده مى‌نگرد و هر وضعى كه موجود باشد، اگرچه نسبتاً خوب و عادلانه باشد، او را قانع نمى‌كند، آن را نهايت كار و پايان راه نمى‌شمارد، و اگر هم ظالمانه و غيراسلامى باشد، در هر صورت و شرايطى، مسلمان نااميد نمى‌شود و وظيفه دارد كه ظلم و فساد و تجاوز و جهل و خودكامگى و استضعاف را محكوم سازد و براى حصول هدف‌هاى اسلام، كوشش و تلاش بيشتر نمايد تا به سهم خود به اسلام عزيز و به نوع بشر و جوامع متحيّر و سرگردان و مضطرب خدمتى انجام دهد و نشستن و تسليم‌بودن و كناره‌گيرى

 

كردن و تماشاگر صحنه‌هاى تباهى و فساد و فقر و انحطاط اخلاقى شدن، هرگز در اسلام جايز نيست، و بر مسلمان منتظر و مؤمن و متعهد روا نمى‌باشد و با انتظار ظهور حضرت ولى عصر(عج) و فلسفه انتظار موافقت ندارد.

(وَقُلْ اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اللهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ)؛[1]

«و بگو عمل کنید، پس به‌زودی خدا و پیامبرش و مؤمنان، عمل شما را خواهند دید».

 


[1]. توبه، 105.

نويسنده: