وریز وجوهات
امروز پنج شنبه ۱۱ مردادماه ۹۷ جمعی از مردم با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته دیدار کردند.   معظم له در این دیدار، با اشاره به مشکلات اقتصادی کشور فرمودند: آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان، به وضعیت بد...
چهارشنبه: 24/مرد/1397 (الأربعاء: 3/ذو الحجة/1439)

انتظار و وعده الهى

(قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ للّهِ يُورِثُها مَن يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ)؛[1]

«موسی به قوم خود گفت: از خدا یاری بخواهید و شکیبایی کنید، به تحقیق که زمین از آن خداست، به هرکس از بندگانش بخواهد منتقل می‌فرماید و حسن  عاقبت از برای پرهیزکاران است».

(وَأَوْرَثْنا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَمَغارِبَها الَّتِي بارَكْنا فِيها وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى عَلى بَنِي إِسْرآئِيلَ بِما صَبَرُوا وَدَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَما كانُوا يَعْرِشُونَ)؛[2]

«و میراث دادیم به قومی که ضعیف شمرده شده

 

بودند، خاورهای زمین و باخترهای آن را که مبارک گردانیده بودیم. و تمام گردید کلمه (و وعده) نیکوی پروردگار تو بر بنی‌اسرائیل به‌سبب آنکه صبر کردند؛ و ویران ساختیم آنچه را فرعون و قومش می‌ساختند و آنچه را که افراشته بودند».

مسئله‌اى كه همواره مايه اميد مسلمانان منتظر و هسته مركزى انقلاب‌های عليه نظام‌هاى استثمارگر و اوضاع ظالمانه بوده و وعده الهى به پيروزى نهايى مستضعفين و محرومين است.

بااينكه مى‌بينيم زورمندان و استضعاف‌گران، مخالفان رژيم خود را مى‌كوبند، دربند مى‌كنند، به زندان مى‌اندازند، در خاك و خون مى‌كشند؛ باز هم استضعاف‌شدگان به‌پا مى‌خيزند و مسير تاريخ را عوض مى‌كنند، باز هم سياه‌پوست آمريكايى و آفريقايى قيام مى‌كنند و حقوق خود را مى‌طلبند، باز هم اندونزى و الجزاير استعمار را طرد مى‌كنند و آن را بيرون مى‌رانند و به حياتش خاتمه مى‌دهند.

فلسطينى‌هاى آواره و از خانه و وطن رانده شده مى‌كوشند تا روزگار اسرائيل و رژيم فاسد نژادپرست صهيونيسم را ـ بااينكه قدرت‌هاى بزرگ دنيا پشت‌سرش و بلكه در كنار و پيش رويش ايستاده‌اند و از او دفاع مى‌كنند ـ سياه نمايند، و او را از اراضى مقدّسه و سرزمين‌هايى كه غصب كرده، بيرون برانند.

 

مسلمانان و به‌ويژه شيعيان در طول تاريخ، على‌رغم همه مشكلات و مصائب و فشارها، به دليل همين اميد و همين اعتقاد، سنگر مبارزه را رها نكرده و مستمرّاً به تلاش خود ادامه داده‌اند.

مسئله اين است كه اگرچه ما جهان و وضع جهان را در مسير هواوهوس و آرزوهاى زورمندان و اقويا و طبقه حاكمه عليه ضعيفان و زيردستان و طبقه محكوم و محروم و مظلوم ببينيم؛ اگرچه جريان دنيا را به كام طبقه‌اى كه در عياشى، هرزگى، هوس‌رانى، شهوات و تجملات غرق شده و لوكس‌ترين زندگى‌ها را دارند، مشاهده نماييم، و اگرچه بسيارى از مردم جهان در نهايت فقر و پريشانى، گرفتار بيمارى‌هاى گوناگون و محروم از حداقلّ زندگى يك انسان ـ بلكه يك حيوان كه صاحب باانصاف داشته باشد ـ باشند و وحشيانه‌ترين قدرت‌ها، ملّت‌ها و جامعه‌ها را در زير ضربه‌هاى ظلم و تجاوز پامال كنند.

بااين‌حال، تاريخ بر مبناى سنّت‌هاى الهى و وعده خدايى، سرانجام به نقطه‌اى مى‌رود كه به نفع طبقه محروم و زيان طبقه غاصب و حاكم است؛ به سويى مى‌رود كه در آنجا همه نسبت به حقوق متساوى حقّ، برابر و مساوى و يك‌شكل و يك‌رنگ گردند و تمام رنگ‌ها و امتيازات پوچ شسته شود و از بين برود و برترى انسان‌ها فقط بر اساس تقوا باشد.

 

ستمگران و تجاوزكاران در برابر اين وعده، مانند كسى هستند كه بخواهد در جهت مخالف سيلى عظيم شنا كند، كه هرچه قوى و شناگر باشد، سرانجام شكست مى‌خورد و سيل او را به پيش رانده، و خواه‌وناخواه در مسير واقعى و جهت موافق سيل قرار مى‌گيرد، يا نابود و معدوم مى‌شود.

كسانى كه عليه متجاوزان و استثمارگران انقلاب مى‌كنند، اگر فاقد تمام وسايل هم باشند، بهترين و نيرومندترين وسيله و اسلحه پيروزى آنان، اين اميد است كه در جهت خواست و رضايت و وعده الهى قرار دارند و قطعاً در مبارزه نهايى، پيروزى با آنهاست.

 

[1]. اعراف، 128.                                                                                                             

[2]. اعراف، 137.

نويسنده: