وریز وجوهات
  رؤیت هلال با چشم مسلح س. آیا رؤیت هلال با استفاده از ابزارهای نجومی (دوربین، تلسكوپ و ...) اعتبار شرعی دارد؟ ج. كفایت رؤیت با چشم مسلّّح، مورد اشكال است.والله العالم   اثبات اول ماه س. اگر رادیو و رسانه‌ها خبر...
پنجشنبه: 3/خرد/1397 (الخميس: 9/رمضان/1439)

نماز مسافر

مسأله283. انسان بايد در سفر، نمازهاي چهار ركعتي را دو ركعت ـ يعني شكسته ـ به‌جا آورد، به‌شرط آنكه مسافرتش از هشت فرسخ كمتر نباشد. [هشت فرسخ شرعي، تقريباً چهل‌وپنج كيلومتر است].

مسأله284. اگر مسافر از جايي‌كه نمازش تمام است؛ مثل وطن، حداقل چهار فرسخ مي‎رود و چهار فرسخ برمي‎گردد، نمازش در اين سفر هم شكسته است.

مسأله285. كسي كه به مسافرت مي‎رود، زماني بايد نمازش را شكسته بخواند كه حداقل به مقداري دور شود كه اذان آنجا را نشنود و اهل آنجا او را نبينند و نشانه آن اين است كه اهل آنجا را نبيند و چنانچه قبل از آنكه به اين مقدار دور شود، بخواهد نماز بخواند، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله286. اگر به‌جا يي مي‎رود كه دو راه دارد، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا

 

بيشتر باشد، چنانچه از راهي كه هشت فرسخ است برود، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهي كه هشت فرسخ نيست برود، بايد نماز را چهار ركعتي بخواند؛ مثلاً اگر از وطن به روستايي مي‎رود كه دو راه دارد؛ يك راه چهار فرسخ است و راه ديگر سه فرسخ، اگر از راه اوّل برود و از همان راه برگردد، نمازش در بين راه و در آن روستا، شكسته است.

ولي اگر از راه اوّل برود و از راه ديگر برگردد و يا از راه دوّم برود و از همان راه برگردد، چون مجموع سفر كمتر ازهشت فرسخ مي‎باشد، نماز در بين راه و در آن روستا تمام است.

مسأله287. در اين موارد، در سفر، نماز بايد تمام خوانده شود:

1. قبل از آنكه هشت فرسخ برود، از وطن خود مي‎گذرد و يا در جايي ده روز مي‎ماند.

2. از اول قصد نداشته است به سفر هشت فرسخي برود و بدون قصد، اين مسافت را پيموده است؛ مثل كسي كه به دنبال گمشده‎اي مي‎گردد.

3. در بين راه از قصد سفر برگردد؛ يعني قبل از رسيدن به چهار فرسخ، از رفتن منصرف شود.

4. كسي كه شغل او مسافرت است، مثل راننده قطار و

 

ماشين‌هاي برون شهري، خلبان، ملوان (در سفري كه شغل اوست).

5. كسي كه براي كارش به‌طور متعارف بين ده روز، حدّاقل يكبار به مسافرت مي‎رود؛ مانند دانش‌آموز و دانشجويی كه براي تحصيل به شهر ديگر مي‎رود و هر جمعه به وطن خود برمي‎گردد.

6. كسي كه به سفر حرام مي‎رود؛ مانند سفري كه موجب اذيّت پدر و مادر باشد.

مسأله288. در اين مكان‌ها نماز تمام است:

ـ در وطن.

ـ در جايي كه بنا دارد ده روز بماند.

ـ در جايي‌كه سي روز با ترديد مانده است؛ يعني معلوم نبوده كه مي‎ماند يا مي‎رود و تا سي روز به همين حالت مانده، و جايي هم نرفته‌است، در اين ‌صورت بايد بعد از سي روز نماز را تمام‌ بخواند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: