وریز وجوهات
جامعه منتظر، جامعه امیدوار (یادداشت از معظّم له) بایدها و نبایدهای منتظران (گفتاری از معظّم له) بامداد اميد (نوشتاری از معظّم له) روز رهایی (سروده معظّم له)         جامعه منتظر، جامعه اميدوار (یادداشتی...
پنجشنبه: 3/خرد/1397 (الخميس: 9/رمضان/1439)

عاريه

عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگري بدهد كه از آن استفاده كند و در عوض، چيزي هم از او نگيرد؛ مثل آنكه دوچرخه خود را به كسي بدهد تا به منزل برود و برگردد.

مسأله418. كسي كه چيزي عاريه داده، هر وقت بخواهد مي‎تواند آن را پس بگيرد و كسي هم كه عاريه كرده، هر وقت بخواهد مي‎تواند آن را پس بدهد.

مسأله419. اگر مالي را كه عاريه كرده از بين برود يا معيوب شود: اگر در نگه‌داري از آن كوتاهي، و يا در استفاده از آن زياده‌روي نكرده، ضامن نيست؛ ولي اگر در نگه‌داري آن كوتاهي كرده و يا در استفاده از آن زياده‎روي كرده باشد، بايد خسارت آن را بپردازد.

مسأله420. اگر قبلاً شرط كرده باشند كه هرگونه خسارت بر آن مال وارد شود عاريه‌كننده ضامن است، بايد آن خسارت را بپردازد.

 

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: