وریز وجوهات
ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ذﮐﺮ ﺗﻮ آراﺳﺘﻦ ﻣﺮاد اين است * ﮐﻪ ﭘﯿﺶ اهل هنر ﻣﻨﺼﺒﻲ ﺑﻮد ﻣﺎ را و ﮔﺮ ﻧﻪ ﻣﻨﻘﺒﺖ آﻓﺘﺎب ﻣﻌﻠﻮم است * ﭼﻪ ﺣﺎﺟﺘﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﺸّﺎطه روي زﻳﺒﺎ را سخن گفتن از شخصيت با عظمت و والايي که از سوي مسلمان و غيرمسلمان, صدها هزار کتاب و خطابه و مقاله و قصيده و رساله...
شنبه: 15/آذر/1399 (السبت: 19/ربيع الثاني/1442)

احكام امانت‌داري

مسأله412. كسي كه نمي‎تواند از امانت نگه‌داري كند، جايز نيست چيزي را به امانت قبول كند.

مسأله413. كسي كه چيزي را امانت مي‎گذارد، هر وقت بخواهد مي‎تواند آن را پس بگيرد و كسي كه امانت را قبول مي‎كند، هر وقت بخواهد، مي‎تواند آن را به صاحبش برگرداند.

مسأله414. كسي كه امانت را قبول مي‎كند، اگر براي آن، جاي مناسبي ندارد، بايد جاي مناسبي تهيه كند؛ مثلاً اگر امانت، پول است و در خانه نمي‎تواند نگه‌داري كند، به بانك بسپارد.

 

مسأله415. امانت‌دار بايد طوري از امانت نگه‌داري كند، كه مردم نگويند در امانت خيانت و يا در نگه‌داري آن كوتاهي كرده است.

مسأله416. اگر امانت مردم از بين برود:

الف: اگر امانت‌دار در نگه‌داري آن كوتاهي كرده باشد؛ بايد عوض آن را به صاحبش بدهد.

ب: اگر در نگه‌داري آن كوتاهي نكرده و به طور اتفّاقي آن مال از بين رفته؛ مثلاً سيل برده، امانت‌دار ضامن نمي‎باشد و لازم نيست عوض آن را بدهد.

مسأله417. امانت‌دار نمي‎تواند از امانت استفاده كند، مگر با اجازه صاحب آن.

 

نويسنده: