وریز وجوهات
جامعه منتظر، جامعه امیدوار (یادداشت از معظّم له) بایدها و نبایدهای منتظران (گفتاری از معظّم له) بامداد اميد (نوشتاری از معظّم له) روز رهایی (سروده معظّم له)         جامعه منتظر، جامعه اميدوار (یادداشتی...
دوشنبه: 31/ارد/1397 (الاثنين: 6/رمضان/1439)

احكام نماز جماعت

مسأله321. اگر امام جماعت يكي از نمازهاي يوميّه را مي‎خواند، هركدام از نمازهاي يوميّه را مي‎توان به او اقتدا كرد، بنابراين اگر امام، نماز عصر را مي‎خواند، مأموم مي‎تواند، نماز ظهر را به او اقتدا كند، و اگر مأموم پس از

 

آنكه نماز ظهر را خواند، جماعت برپا شود مي‎تواند، نماز عصر را به ظهر امام جماعت اقتدا كند.

مسأله322. مأموم مي‎تواند نماز قضاي خود را به نماز اداي امام، اقتدا كند، هرچند قضاي ديگر نمازهاي يوميّه باشد، مثلاً امام جماعت نماز ظهر را مي‎خواند و او قضاي نماز صبح را.

مسأله323. نماز جماعت، حدّاقل با دو نفر برپا مي‎شود، يك نفر امام و يك نفر هم مأموم، مگر در نماز جمعه.

مسأله324. نمازهاي مستحبي را نمي‎توان به جماعت خواند، مگر نماز طلب باران[1] و نماز عيد فطر و قربان.

مسأله325. مأموم نبايد تكبيرة‎الاحرام را پيش از امام بگويد، بلكه تا تكبير امام تمام نشده، نبايد تكبير بگويد.

مسأله326. مأموم، بايد غير از حمد و سوره، بقيّه نماز را خودش بخواند، ولي اگر ركعت اوّل يا دوّم او، و ركعت سوّم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را نيز بخواند.

 

[1]. به اين نماز «استسقاء» گفته مي‎شود.

موضوع: 
نويسنده: