رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
يكشنبه: 10/مهر/1401 (الأحد: 6/ربيع الأول/1444)

پیام حضرت آیت‌الله‌العظمی صافی گلپایگانی مدظله‌الوارف

به‌ مناسبت شروع عملیات پنجمین مدرسه قرآنی

 حضرت امام حسن مجتبی (ع)

 

 

﴿إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدی لِلَّتی‏ هِیَ أَقْوَمُ﴾[1]

قال رسول الله (ص):

«إِنَّ لِرَبِّكُمْ‏ فِی‏ أَیَّامِ‏ دَهْرِكُمْ نَفَحَاتٍ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا».[2]

در ایّام زندگی شما نسیم‌های روح‌بخش الهی می‌وزد، پس مواظب باشید آنها را از دست ندهید و خودتان را در مسیر آنها قرار دهید.

خداوند متعال را شاكر هستم كه عملیات تأسیس پنجمین مدرسه علوم قرآنی به‌نام مبارك حضرت امام حسن مجتبی(ع) در شهر مقدّس قم آغاز می‌گردد و ان ‌شاء ‌الله تعالی شمیم خوشبوی آن، فضای شهر و منطقه پردیسان را معطّر ‌نموده و همگان از بركات و آثار مفید آن بهره‌مند گردند و تأسیس این‌چنین مراكز آموزشی قرآنی -

 

كه به ‌سبك بسیار بدیع و جدید ساخته می‌شود - مبنای خیر و بركت برای مردم سرافراز ما باشد و برای ترویج معارف اسلامی و مفاهیم قرآنی و نیز تقویت مبانی اعتقادی و اشاعه نشاط دینی اثر فراوان داشته باشد.

امروز بیش از هر زمان دیگر، به قرآن و هدایت‌های ائمه معصومین(علیهم السلام)  احتیاج داریم. هرچه از قرآن و احكام اسلام فاصله بگیریم مشكلات و نابسامانی‌ها در جامعه بیشتر می‌شود.

اینجانب به‌طور‌یقین می‌گویم اگر می‌خواهیم جامعه و كشورمان از این همه مشكلات اقتصادی، ‌اجتماعی و در رأس آنها بداخلاقی‌ها نجات پیدا كند باید همه در مقابل قرآن كریم تواضع نموده و با عذرخواهی به درگاه آورنده‌ این كتاب نورانی آسمانی توبه نموده و از اینكه بعضی‌ از احكام مسلّم آن مهجور شده است استغفار نماییم.

باید جامعه و حكومت و نظام، قرآنی باشد. بازار و اقتصاد و بانك‌ها و مؤسسات و ادارات همه قرآنی باشد. سبك زندگی باید قرآنی باشد و این مدل قرآنی هرگز محقق نخواهد شد مگر آن كه حقیقتاً به انسان كامل و معصوم(ع) كه عِدل قرآن است رجوع نمود.

 

[1]. اسراء، 9. «این قرآن، به راهى كه استوارترین راه‏هاست، هدایت مى‏كند».

[2]. مجلسی، بحارالانوار، ج68، ص22؛ ج80، ص352؛ ج84، ص267؛ ج87، ص95.

نويسنده: