وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم اللّهم صلّ علي الصديقة الطاهرة سيدة نساء العالمين و علي أبيها و بعلها و بنيها و الائمة المعصومين من ذرّيّتها سيّما بقيّة الله في الأرضين. ميلاد مسعود يگانه بانوي جهان، سيّده زنان عالم را به پيشگاه مقدّس کهف امان و صاحب دوران...
یکشنبه: 6 / 01 / 1396 ( )

پيام حضرت آيت‌الله‌العظمي صافي گلپايگاني مدظله‌الوارف

به‌ مناسبت شروع عمليات پنجمين مدرسه قرآني

 حضرت امام حسن مجتبي (ع)

 

 

﴿إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدي لِلَّتي‏ هِيَ أَقْوَمُ﴾[1]

قال رسول الله (ص):

«إِنَّ لِرَبِّكُمْ‏ فِي‏ أَيَّامِ‏ دَهْرِكُمْ نَفَحَاتٍ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا».[2]

در ايّام زندگي شما نسيم‌هاي روح‌بخش الهي مي‌وزد، پس مواظب باشيد آنها را از دست ندهيد و خودتان را در مسير آنها قرار دهيد.

خداوند متعال را شاكر هستم كه عمليات تأسيس پنجمين مدرسه علوم قرآني به‌نام مبارك حضرت امام حسن مجتبي(ع) در شهر مقدّس قم آغاز مي‌گردد و ان ‌شاء ‌الله تعالي شميم خوشبوي آن، فضاي شهر و منطقه پرديسان را معطّر ‌نموده و همگان از بركات و آثار مفيد آن بهره‌مند گردند و تأسيس اين‌چنين مراكز آموزشي قرآني -

 

كه به ‌سبك بسيار بديع و جديد ساخته مي‌شود - مبناي خير و بركت براي مردم سرافراز ما باشد و براي ترويج معارف اسلامي و مفاهيم قرآني و نيز تقويت مباني اعتقادي و اشاعه نشاط ديني اثر فراوان داشته باشد.

امروز بيش از هر زمان ديگر، به قرآن و هدايت‌هاي ائمه معصومين(علیهم السلام)  احتياج داريم. هرچه از قرآن و احكام اسلام فاصله بگيريم مشكلات و نابساماني‌ها در جامعه بيشتر مي‌شود.

اينجانب به‌طور‌يقين مي‌گويم اگر مي‌خواهيم جامعه و كشورمان از اين همه مشكلات اقتصادي، ‌اجتماعي و در رأس آنها بداخلاقي‌ها نجات پيدا كند بايد همه در مقابل قرآن كريم تواضع نموده و با عذرخواهي به درگاه آورنده‌ اين كتاب نوراني آسماني توبه نموده و از اينكه بعضي‌ از احكام مسلّم آن مهجور شده است استغفار نماييم.

بايد جامعه و حكومت و نظام، قرآني باشد. بازار و اقتصاد و بانك‌ها و مؤسسات و ادارات همه قرآني باشد. سبك زندگي بايد قرآني باشد و اين مدل قرآني هرگز محقق نخواهد شد مگر آن كه حقيقتاً به انسان كامل و معصوم(ع) كه عِدل قرآن است رجوع نمود.

 

[1]. اسراء، 9. «اين قرآن، به راهى كه استوارترين راه‏هاست، هدايت مى‏كند».

[2]. مجلسی، بحارالانوار، ج68، ص22؛ ج80، ص352؛ ج84، ص267؛ ج87، ص95.

نويسنده: