وریز وجوهات
الَسَّـلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الإمامُ الصّادِقُ، الَسَّـلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْوَصِیُّ النّاطِقُ  الَسَّـلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْفائِقُ الرّائِقُ، الَسَّـلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا السَّنامُ الاَعْظَمُ   مجلس عزاداری سالروز...
سه شنبه: 26/تير/1397 (الثلاثاء: 4/ذو القعدة/1439)

قرآن و اهل‌بيت(علیهم السلام)

نكته‌اى كه در حركت‌هاي قرآنى بايد به آن توجه داشت، هشدار حضرت رسول اكرم ‌(ص) در حديث متواتر ثقلين است كه بايد تمسّك به قرآن با تمسّك به عترت و ائمه طاهرين(علیهم السلام)  توأم و مقرون به‌هم باشد.

آنچه بر‌حسب اين حديث قطعى و مسلّم، امان از ضلالت و گمراهى است، تمسّك به ثقلين (قرآن و عترت) است.

پرواز به‌سوى مدارج و معارج قرب الهى با اين دو بال صورت مى‏گيرد و با ترك هركدام، پرواز تنها با ديگرى امكان پذير نيست. صرف يادگرفتن قرآن و تجويد خواندن آن، بدون تمسّك به هدايت‌هاى ائمه طاهرين(علیهم السلام)  و ولايت آنها و معرفت مقاماتشان ميسر نمى‏شود و اِلّا

 

امثال حجّاج‏ها در قرائت صحيح قرآن و درك فصاحت و بلاغت آن مهارت داشتند، ولى مصداق «رُبّ تالِ الْقُرْآنِ وَ الْقُرآنُ يَلْعَنُهُ»[1]بودند.

لطف‌الله صافی

16 جماديالثانية 1434

 


[1]. فيض كاشانى، المحجة‌البيضاء، ج2، ص218؛ همو، ‌الوافی، ج8، ص632؛ مجلسی، بحارالانوار، ج89، ص184؛ محدث نوری، مستدرک‌الوسائل، ج4، ص249. «چه بسيارند تلاوت‏كنندگان قرآن كه قرآن ايشان را نفرين مى‏كند».

نويسنده: 
کليد واژه: