وریز وجوهات
 صبح امروز جمعه ۲۶ شعبان المعظم ۱۴۳۹، مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله‌الوارف، طی تماس تلفنی با حجة الاسلام آقای سید آفتاب حیدر امام ‌جماعت مسجد جامع اهل البیت علیهم‌السلام کیپ تاون، حادثه تروریستی مسجد امام حسین علیه‌السلام...
يكشنبه: 6/خرد/1397 (الأحد: 12/رمضان/1439)

امامت و رهبرى

امامت و رهبرى نيز در ابعاد متعددش، شعاع و شعبه عقيده توحيد است و بايد چنان‌كه عالم تكوين داراى نظام واحد و قوانين واحد است، نظام تشريع و قوانين و اداره امور مردم نيز طبق آن واحد باشد و چنان‌كه در آنجا غير خداى يگانه و اراده و تقدير او مداخله ندارد،

 

در محيط اختيار بشر نيز غير برنامه‌هاى تشريعى الهى، برنامه ديگرى مطرح نشود و احدى خودسرانه و مستبدّانه حقّ مداخله در امور مردم، و امرونهى حكومت بر آنها را نداشته باشد.

تمام حكومت‌ها و مداخلات و ولايت‌ها و تصرفات جزئى و كلى بشر بايد به اذن خدا باشد تا همه در مسير واحد، به‌سوى هدف واحد، به حركت كمالى خود ادامه دهند.

غير از نظام خدا، همه نظام‌ها طاغوتى و غير از نظام امامت، همه شرك و طاغوت‌پرستى و استعباد و بى‌احترامى به حقوق انسان و حكمرانى بشر بر بشر و استعلا و استكبار است كه نمونه آن، رژيم پليد دوهزار و پانصد ساله شاهنشاهى ايران و رژيم‌هاى سوسياليستى و دموكراسى موجود شرق و غرب است كه از همه اعمال و برنامه‌ها و برخوردها و جنگ‌ها و حتى صلح‌هايشان، شرك و استضعاف و سلطه‌جويى و نفى حاكميت و ولايت خدا آشكار است، در هريك از اين نظام‌ها به شكلى و به اسمى ظلم و طغيان و سركشى بشر خودنمايى مى‌كند و تا اين نظام‌ها بر جهان مسلط باشند و تا در جهان نظام مستمر امامت ـ كه يگانه نظام الهى است ـ استقرار نيابد، اين رژيم‌ها و اين نظام‌هاى مشركانه اگرچه اسم و هدفشان را عوض كنند، تحميل بر بشر و موجب شدت فشار و تضادّهاى اقتصادى و سياسى و بحران‌هاى مختلف و تبعيضات گوناگون خواهند شد.

 

هم‌اكنون اين حكومت‌هاى غيرشرعى براى ارعاب ملل ضعيف و حفظ نفوذ ظالمانه خود در كشورهاى ديگر، در هر دقيقه‌اى يك ميليون دلار[1] صرف مخارج سلطه‌گرى خود مى‌نمايند. نمونه اين رژيم‌ها در دنياى ما، آمريكا و روسيه مى‌باشند كه هدف‌هاى ضدّانسانى و تجاوزشان به حقوق بشر مثل آفتاب روشن است.

اين مظالم آمريكا در ايران، فلسطين و كشورهاى ديگر مسلمان‌نشين و غير مسلمان‌نشين است، كه روى ستمگران بزرگ تاريخ را سفيد كرده است. نمونه مظالم روسيه، تجاوز آشكارش به كشور ضعيفى مثل افغانستان است كه شب ‌و روز ارتش روس به مردم آنجا ـ كه گناهى غير از مسلمانى و دفاع از آب و خاك خود ندارند ـ يورش مى‌برد و از زمين ‌و هوا، مردم را قتل‌عام و روستاها را ويران و سكنه آنها را آواره مى‌سازد.

واقعاً دنياى شرك، دنياى مسخره و مفتضحى است. دشمنان آزادى و حقوق بشر، مثل كارتر و برژنف، همه تجاوزات و خيانت‌ها را به اسم حمايت از حقوق بشر انجام مى‌دهند. انور سادات و ببرك كارمل و كاسترو، رژيم‌هاى خود را ـ كه وابسته به آمريكا و شوروى هستند ـ غيرمتعهد و غيروابسته مى‌خوانند.

 

«تيتو» بيش از ربع قرن، خود را بر يك كشورى تحميل كرد و آنچه توانست به مسلمان‌هاى يوگسلاوى ظلم و ستم نمود و حتى آنها را از انتخاب اسم‌هاى اسلامى براى فرزندانشان ممنوع كرد، همين ‌امروز كه مشغول نوشتن اين نوشتارم، راديو خبر مرگش را داد، برژنف و كارتر هركدام بر اساس توسعه‌طلبى به‌دروغ از مرگش اظهار تأسف مى‌نمايند.

اين نظام‌ها همه جاهلى است و رهبران اين نظام ها به هر شكل و هر اسم باشند، مستكبر و مشرك‌مآب مى‌باشند. نابسامانى‌هاى دنياى كنونى، به‌واسطه اين رژيم‌هاى ضدّخدايى و رهبران جاه‌طلب و رياست‌دوست، از حدّ شرح و بيان خارج است. انقلاب اسلامى تا سرنگونى تمام اين نظام‌ها ادامه دارد. حكومت و نظام صحيح، واحد و متكى به خدا و به قانون خداست كه نشانى‌ها و علاماتش در قرآن مجيد و احاديث معتبر مذكور است و حضرت رسول اكرم’ و اميرالمؤمنين على(ع)  عملاً آن را نشان دادند.

اين حكومت، سلطنت و پادشاهى و سلطه فردى بر فرد يا افراد ديگر و خودكامگى و فرمانروايى نيست اين حكومت امامت و مقتدا و اسوه‌بودن، و خلافت از جانب خدا و كار براى خدا و براى رضاى او كردن است، كه برحسب آياتى مثل:

 

﴿إِنِّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً﴾؛[2]

«من تو را براي مردم امام قرار مى‌دهم».

و

﴿إِنّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النّاسِ بِالْحَقِّ﴾؛[3]

«ما تو را خليفه در زمين قرار داديم، پس ميان مردم به حقّ حكم كن».

و نيز آيه:

﴿وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا ﴾؛[4]

«و از ايشان امامانی قرار داديم كه به امر ما هدايت می‌كنند».

شأن و موضع و مقامى است كه از جانب خدا به بندگان برگزيده‌اش اعطا شده است و در تمام اعصار ادامه داشته و خواهد داشت.[5]

و به اين ملاحظه است كه در نظام امامت، وقتى از جانب ولىّ امر، خواه شخص امام يا كسانى كه از جانب او منصوب و معين شده‌اند و يا هريك از فقها كه در عصر غيبت نيابت عامّه دارند، امرى صادر

 

گردد، بايد اطاعت شود و مخالفت آن، در حكم ردّ حكم خدا و شرك به خدا مى‌‌باشد.

لذا در بعضى تفاسير از آيه شريفه:

﴿فَمَن كانَ يَرْجُوا لِقآءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً﴾؛[6]

«پس كسى كه به لقاى (رحمت) پروردگارش اميدوار است بايد نيكوكار شود و هرگز در پرستش خدا، احدی را با او شريك نگرداند».

تفسيرى شده است كه از آن استفاده مى‌شود: شرك نورزيدن به خدا اين است كه در كنار نظام امامت كه نظامى الهى است، نظامات ديگر و زمامدارى ديگران را نپذيرد و براى امامان، كه رهبران اين نظام بوده و از جانب خدا ولايت بر امور دارند، شريك قرار ندهد.

 

 

 

[1]. بنابه نقل از سالنامه 1978 ميلادی انستيتوي بين‌المللي «پژوهش براي صلح» در استكهلم سوئد.

[2]. بقره، 124.

[3]. ص، 26.

.[4] سجده، 24.

[5]. رجوع شود به تعليقه 2.

[6]. كهف، 110.

نويسنده: