وریز وجوهات
دسته بزرگ عزای فاطمی علیهاالسلام السّلام علیک أیّتها الصّدیقة ‌الشّهیدة به‌مناسبت ایّام شهادت مظلومانه حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام الله علیها، مراسم عزاداری با حضور علماء، فضلا، هیئات مذهبی و شیفتگان خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام در دفتر...
شنبه: 5/اسف/1396 (السبت: 8/جمادى الآخر/1439)

. عظمت در رعايت مساوات و برابري انساني با مردم

در اين عظمت پيغمبر عظيم‌الشأن اسلام(صلّی الله علیه و آله و سلّم)، يگانه معلّم مساوات و برابري بود علاوه بر آنكه به‌وسيله وحي الهي و آيات قرآن مجيد برابري و مساوات انسان‌ها را اعلام داشت عملاً نيز آن را به مردم تعليم داد.

مجالس او بالا و پايين نداشت و از چگونگي نشستن آن حضرت و اصحابش پيغمبر شناخته نمي‌شد تا كسي بگويد آن‌كه مقدّم بر همه و بالاي مجلس نشسته است پيغمبر است؛ يا اينكه اغنيا و اقويا به او نزديك‌تر بنشينند. اين حرف‌ها كه هنوز هم در دنياي به‌اصطلاح متمدّن هوادار دارد در مجلس پيغمبر و مكتب تربيتي او وجود نداشت. فقير و غني و شاه و گدا همه از چشم پيغمبر يكسان بودند.

در جنگ بدر كه مركب و اسب و شتر مسلمان‌ها كم بود و مطابق نفرات مركب نداشتند و مراكب را بين نفرات به‌طور متعادل تقسيم كردند به هر دو يا سه نفر يك مركب رسيد. كه به‌تناوب سوار و پياده شوند. ازجمله به پيغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و دو نفر ديگر كه يك نفر از آنها علي(علیه‌السلام) بود يک مركب رسيد هر وقت نوبت پياده رفتن پيغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و فرمانده كل قوا مي‌شد امام علي(علیه‌السلام) و نفر ديگر مي‌گفتند: يا رسول الله! شما سوار باشيد؛ پياده نشويد، ما پياده مي‌آييم. اما پيغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) قبول

 

نمي‌فرمود و پياده مي‌شد و قريب به اين مضمون مي‌گفت: «نه شما از من در پياده رفتن تواناتريد و نه احتياج من به اجر و ثواب و رحمت خدا از شما كمتر است».[1]

 در يكي از غزوات و جنگ‌ها مي‌خواستند گوسفندي را ذبح و طبخ نمايند هركدام از اصحاب كاري را عهده‌دار شدند. پيغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: «من هم هيزم جمع مي‌كنم». گفتند: ما شما را از كار بي‌نياز مي‌سازيم. فرمود: «نمي‌خواهم بر شما امتياز داشته باشم».[2]

مي‌فرمود:

«كُلُّكُمْ لِآدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرَابٍ‏ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللهِ أَتْقَاكُمْ‏ وَلَيْسَ لِعَرَبِيٍّ‏ عَلَى‏ عَجَمِيٍّ‏ فَضْلٌ إِلَّا بِالتَّقْوَى‏»؛[3]
«اَلنَّاسُ سَوَاءٌ كَأَسْنَانِ المَشْطِ»؛[4]

همه‌ مردم با هم برابرند؛ كسي را بر كسي برتري نيست.

 

 

[1]. حاکم نیشابوری، المستدرک، ج2، ص91؛ بیهقی، دلائل‏النبوه، ج‏3،ص39؛ ذهبی، تاریخ‌الاسلام، ج2، ص79 – 80؛ مقریزی، امتاع‌الاسماع، ج2، ص207.

[2]. طبرسی، مكارم‌الاخلاق، ص251-252؛ مجلسی، بحارالانوار، ج‏73، ص 273.

[3]. ابن‌شعبه حرانی، تحف‌العقول، ص34؛ ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج‏1، ص 128؛ مجلسی، بحارالانوار، ج73، ص350. «همه شما از آدم هستيد و آدم از خاك ‌است، گرامي‌ترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شماست و نيست براى عرب فضيلت و برترى بر عجم مگر به پرهيزکارى».

[4]. یعقوبی، تاریخ، ج2، ص100؛ قاضی ‌عبدالجبار اسدآبادی، تثبيت دلائل النبوه، ج‏2، ص553. «مردمان مساوي‌اند مانند دندانه‏هاى شانه».

نويسنده: