وریز وجوهات
اللهم صلی علی علی بن موسی الرضا المرتضی، الامام التقی النقی و علی آبائه و اولاده المعصومین،  سیما بقیة ‌الله فی الارضین السلام علیکم و رحمة الله با عرض اخلاص و ادب به دانشجویان عزیز، امیدهای آینده‌ی اسلام، فرزندان دلاور و پرتلاش ملت شریف...
سه شنبه: 30/مرد/1397 (الثلاثاء: 9/ذو الحجة/1439)

73. کينه‌هاي پنهان

عَنْ عَلِيٍّ(ع) قَالَ:

«بَيْنَمَا رَسُولُ اللهِ(ع) آخِذٌ بِيَدي، وَنَحْنُ نَمْشي فِي بَعْضِ سِكَكِ الْـمَدينَةِ، إِذْ أَتَيْنَا عَلَی حَدِيقَةٍ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ! مَا أَحْسَنَهَا مِنْ حَدِيقَةٍ! قَالَ: لَكَ فِي الْـجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْهَا. ثُمَّ مَرَرْنا بِاُخْرَی فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ! مَا أَحْسَنَهَا مِنْ حَدِيقَةٍ! قَالَ: لَكَ فِي الْـجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْهَا. حَتَّی مَرَرْنا بِسَبْعِ حَدَائِقَ، كُلُّ ذَلِكَ أَقُولُ: مَا أَحْسَنَهَا! وَيَقُوُل: لَكَ فِي الْـجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْهَا.

فَلَمَّا خَلَا  لَهُ الطَّرِيقُ اِعْتَنَقَنِي، ثُمَّ أَجْهَشَ بَاكِياً.قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ! مَا يُبْكِيكَ؟ قَالَ: ضَغَائِنُ فِي صُدُورِ أَقْوامٍ لَا يُبْدُونَهَا لَكَ إِلَّا مِنْ بَعْدِي.

قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ! فِي سَلَامَةٍ مِنْ دِينِي؟

قَالَ: فِي سَلَامَةٍ مِنْ دِينِكَ.[1]

 

علي(ع) مي‌گويد:

«روزي به اتفاق رسول خدا(ص) درحالي‌كه دست مرا در دست خود داشت در بعضي از كوچه‌هاي مدينه مي‌رفتيم. از كنار باغي گذشتيم. عرضه داشتم يا رسول الله! اين باغ چه زيبا است! فرمود: باغي كه در بهشت براي تو مهيّا شده از اين زيباتر است. سپس قدم‌زنان به باغ ديگري رسيديم، گفتم: اي پيامبر خدا(ص)،  اين باغ نيز زيبا است!

فرمود: باغ تو در بهشت زيباتر از آن است.

تا اينكه از هفت باغ گذشتيم در همه آنها من همان سخن پيشين را و آن حضرت(ص) همان پاسخ را تكرار كرديم. هنگامي كه به پايان راه رسيديم پيامبر مرا در آغوش گرفت و سخت بگريست.

عرضه داشتم: اي پيامبر خدا(ص)، چرا مي‌گريي؟

فرمود: از كينه‌هايي كه در سينه گروهي عليه تو نهفته شده و آشكار نمي‌كنند مگر پس از آنكه مرا از دست بدهند.

پرسيدم: آيا من بر سلامت دينم خواهم بود؟

فرمود: بله، در سلامت دينت مي‌ماني».

 

[1]. ابويعلي ‌موصلی، مسند، ج1، ص427؛ خطيب بغدادی، تاريخ بغداد، ج12، ص394؛ ابن‌عساکر، تاريخ مدينة دمشق، ج42، ص323؛ احمد بن حنبل، فضائل‌الصحابه، ج2، ص651؛ هيثمي، مجمع‌الزوائد، ج9، ص118؛ خوارزمی، المناقب، ص65.

نويسنده: 
کليد واژه: